เราชอบเขาจริงไปใช่ไหม?

อยากถามคนอื่นหน่อยว่าเคยเป็นกันไหม คือผมอายุ19ไม่เคยมีแฟนมาก่อนที่เคยคุยกับคนนึงตอนแรกก็คิดว่าเราชอบเค้าแต่พอคุยกันสักพักก็รู้สึกว่าไม่ใช่เราไม่ได้ชอบเค้าแบบนั้นแต่ตอนนี้ผมได้มาทำงานที่นึงก็ได้เจอกับผู้หญิงคนนึงเค้าก็น่ารักดีถึงจะพูดน้อยไม่ค่อยได้คุยกันแต่แค่ได้นั่งมองเค้าเดินไปเดินมาหยิบนั้นจับนี้ปกติทั้วไปที่คนอื่นๆเค้าทำกันแต่ทำไม่ผมถึงชอบที่เค้าทำละมันเป็นเรื่องธรรมดาที่คนอืนๆก็ทำกันแต่พอเป็นเค้าผมกลับคิดว่ามันน่ารักมากอย่างเช่นนั่งเล่นโทรศัพ กินข้า คุยกับคนนั้นคนนี้ แม้กระทั้งการเดินผมก็คิดว่ามันน่ารักน่ามองเวลาได้มองเค้ารู้ตัวอีกทีผมก็นั้งยิ้มให้กับการกระทำของเค้าตอนไหนก็ไม่รู้อยากจะคุยกับเค้าแต่ก็ไม่กล้าทำได้แค่คุยถามเรื่องงานเล็กๆน้อยๆ แต่พอมาคิดดูก็อยากที่จะพูดคุยสารสัมพันธ์กับเค้าให้มากขึ้นพอตัดสินใจแบบนั้นเหตุการณ์ที่ผมได้คุยกับผู้หญิงคนก่อนหน้านี้ก็เข้ามาในหัวทำให้ผมไม่กล้าที่จะคิดที่จะพูดคุยกับเค้ามากกว่ารุ่นพี่ที่ทำงาน ผมรู้สึกว่าการที่ผมไม่ค่อยได้ไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องรักๆแบบนี้มันทำให้ผมไม่มั่นใจเลยว่า ที่จริงแล้วเราชอบเค้าแบบไหนกันแน่ผมสับสนกับตัวเองมาสักพักแล้วกับเรื่องนี้ใจนึงก็อยากที่จะเข้าหาแต่อีกใจก็กลัวว่า ถ้าเราไม่ได้คิดกับเค้าแบบนั้นจริงๆเราอาจจะเป็นสิ้งที่เลวร้ายสำหรับเค้าหรือเปล่ามันสับสนไปหมด อยากจะเข้าหาก็ไม่กล้า แต่พอไม่ทำอะไรเลยก็รู้สึกว่าทำไมเราถึงไม่ทำมันวะ

ถ้าใครเข้ามาอ่านกระทู้นี้แล้วพอเข้าใจช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่าผมควรจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี,🙏