ปัญหาโลกแตกของวัยรุ่นยุคใหม่เลยค่ะ เพราะครอบครัวค่อนข้างจะโบราณ ขอพูดก่อนนะคะ ว่าตัวเองตอนนี้เพิ่งจะอายุ 25 ค่ะ แต่ด้วยคงามที่เราออกมาทำงานเร็ว ทำงานส่งตัวเองเรียนตั้งแต่อายุ 16 แล้วออกมาใช้ชีวิตเอง หลังจากนั้นเราก็ห่างจากทางบ้านมาเลื่อย ๆ แต่ยังคงเห็นว่าครอบครัวคือเชฟโซน จนกระทั้ง 22 เราเริ่มล้มด้วยความที่เริ่มผ่อนรถ และรับหนี้จากแฟนเก่า หาเงินไม่ทัน เราเลยปรึกษาครอบครัวว่าจะขอหยุดเรียนก่อน ขอให้เรื่องการเงินมันคล่องตัวก่อน และได้คำตอบคือให่เราเรียนต่อโดยไม่ได้ช่วยเหลือเรื่องการเงินใด ๆ ตอนนั้นเราได้นั้งรถจาก กรุงเทพ-ต่างจังหวัดทุกอาทิตเพื่อทำงาน เพื่อส่งหนี้สินและเลี้ยงตัวเอง หลังจากเราใช้หนี้เสร็จ เรียนจบ เราได้มีเบบี้ และบอกครอบครัว คือ แม่กับพี่สาว แต่คำตอบที่ได้กลับมาคำแรกเลย คือให้ไปเอาออก เราท้อใจ นอยด์กับคำตอบมากเพราะ คำตอบมันทำให้เราสิ้นหวังกับชีวิตมากกว่าเดิม จริง ๆ มันมีปัญหาที่มากกว่านี้ แต่เราเลือกที่จะไม่ปรึกษาต่อ เพราะกลัวคำตอบของครอบครัว เราผิดไหมค่ะ ที่ตีตัวออกห่าง ครอบครัวโทรมาก็ไม่รับสาย เพราะเรากละวการคุยกับเขาไปแล้ว เรายังรักและห่วงครอบครัวและเราก็คิดว่าเขทก็รักและห่วงเราเหมือนกัน แค่กลัวการที่จะพูดคุยไม่อยากได้ยินคำตอบที่มันทำให้เราดาวน์ หรืออารมณ์มันดิ่งมาก ๆ
จะทำอย่างไรดีหากเรากลัวการปรึกษาครอบครัว