โสดาบัน หากต้องผิดศีลอย่างจำเป็น จะทำให้เสื่ิอมจากโสดาบันไหมท่านว่า

เช่นไม่เสมอเขา แต่พยายามจะพัฒนาตนให้ได้เท่า เรื่อยๆ จนสามารถคนหากันได้ แต่บางครั้งเราก็ไม่อยากคบคนที่ด้อยกว่าเพราะกลัวว่าจะทำให้เราถดถอยน่ะท่าน

อ้างอิง เจตนากรณียสูตร ว่าด้วยกรรมที่ไม่ต้องทำด้วยความตั้งใจ https://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=24&siri=2&fontsz=0 พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีศีล สมบูรณ์ด

เกิดจากมีสติรู้ตัวตลอด หรือเกิดจากสภาวะธรรมอื่นๆนอกเหนือจากสติ(อันเป็นธรรมชาติของผู้บรรลุธรรมระดับโสดาบันขึ้นไปทุกท่านจะมี)หรืออย่างอื่นครับ???

ทำไมผมยิ่งนู้สึหว่าต้องสำรอกคำสอนของพระพุทธเจ้าทิ้ง ยิ่งปฏิบัติยิ่งรู้สึกว่าไม่ใช่ ยังไม่ใช่คำตอบ ทฤษฏีทั้งหลายแหล่ มันก็รู้ แต่เหมือนว่าทางที่ต้องไปต่อ ไอ้อะไรพวกนี้มันใช้ไม่ได้ เหมือนต้องปลดอาวุธทิ้

คือ เคยได้ทราบมาว่า เราจะปฏิบัติให้บรรลุธรรมขั้นใดขึ้นหนึ่ง จำเป็นจะต้องรักษาศีล5 ควบคู่ไปด้วย ถ้านั่งสมาธิ เจริญภาวนาอย่างเดียว ไม่รักษาศีล5 ไปด้วย จะไม่มีทางบรรลุได้ จึงเกิดความสงสัยครับว่า 1.

สมมุตินะพี่ ผมภาวนาสัมมาอะระหัง ตลอด 24 ชั่วโมง ทุกวัน แล้วศีล 5 ครบ แต่ไม่ได้นั่งสมาธินะ ไม่ได้นั่งเที่ยวเอาชาญ ส่วนมาก ยืน นั่งนอน จะภาวนาอย่างเดียว จะไม่ค่อยนั่งสมาธิ แล้ว จะเป็นโซดามันได้ไหม ไม่ต้

เคยอ่านมาว่าพระอริยะบางท่านสามารถอยู่ในสมาธิแล้วไม่นอนเลยได้ด้วยน่ะท่าน ชีวิตน่าจะก้าวหน้ากว่าน่ะท่าน ถ้าไม่เสียเวลาไปกับการนอนน่ะท่าน