ฉันต้องบอกว่าเธอและเขาคู่ควร
ต้องบอกว่าเธอสมกันจะตาย เป็นคู่รักที่ใครอิจฉา
ฉันต้องบอกตัวเองว่าห้ามสบตา
กลัวหลุดออกมาว่าความจริง สิ่งที่คิดในใจ มันร้ายมันคอยขัดแย้ง
เขาเป็นเหมือนหนามทิ่มแทงในใจ
ยิ่งถ้าเขา และเธอแอบอิงเอนแนบกาย
ใจมองดูยิ่งปวดร้าว เศร้ายังไงต้องเก็บไว้
ได้แต่พูดออกไปในคำที่เธออยากฟัง
เกือบขาดใจทุกครั้ง ที่พูดว่าเธอช่างเหมาะกับเขา
เจ็บปวดร้าวทุกครั้ง เหมือนฝังตัวเองในรอยแผลเก่า
เมื่อก่อนคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น เป็นฉันไม่ใช่เขา
เราเป็นได้แค่ตัวอิจฉา
ตัวอิจฉา
ฉันต้องบอกว่าเธอและเขาคู่ควร
ต้องบอกว่าเธอสมกันจะตาย เป็นคู่รักที่ใครอิจฉา
ฉันต้องบอกตัวเองว่าห้ามสบตา
กลัวหลุดออกมาว่าความจริง สิ่งที่คิดในใจ มันร้ายมันคอยขัดแย้ง
เขาเป็นเหมือนหนามทิ่มแทงในใจ
ยิ่งถ้าเขา และเธอแอบอิงเอนแนบกาย
ใจมองดูยิ่งปวดร้าว เศร้ายังไงต้องเก็บไว้
ได้แต่พูดออกไปในคำที่เธออยากฟัง
เกือบขาดใจทุกครั้ง ที่พูดว่าเธอช่างเหมาะกับเขา
เจ็บปวดร้าวทุกครั้ง เหมือนฝังตัวเองในรอยแผลเก่า
เมื่อก่อนคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น เป็นฉันไม่ใช่เขา
เราเป็นได้แค่ตัวอิจฉา