ไม่กล้าเผชิญหน้าสังคมทำยังไงดีคะ

คือตามหัวข้อเลยค่ะ😩 เราโดนบอกว่าตอนใส่แมสสวยกว่าตอนถอดแมสหรือหน้าไม่ตรงปกบ่อยมากเป็นปี พอผ่านมาเรื่อยๆเราไม่ถอดแมสเลยแทบไม่มีใครเห็นเราถอดแมส อยู่รร.ไม่กินข้าว ไม่กินขนม ไม่กินน้ำ เวลามีกิจกรรมที่ต้อง

คือเรากลัวการถอดแมสออก เวลาไปรร เราก็จะใส่แมสตลอดเวลา อยากทราบว่ามีวิธีหยุดอาการแบบนี้มั้ยคะ

เมื่อวานซืน ไปเจอเพื่อนต่างห้องที่โรงอาหาร เราก็ไปกินข้าวกับกลุ่มเพื่อนๆเรา แต่เพื่อนคนนั้นไม่ได้กินแต่นั่งโต๊ะเดียวกับเราแต่เค้าใส่แมสตลอดมีแค่เรากับเพื่อนๆที่กินข้าวถอดแมสกินข้าว พอมาเมื่อวานเพื่อนค

ไม่เคยมีคนเห็นหน้าเราเพราะใส่แมสตลอด พอวันนึงมา เราถอดแมส กินข้าว แล้ว คนแถวนั้น/เพื่อน มองรอบๆหน้าเรา เขาคิดอะไรอยู่คะ  แค่ดูว่าเราหน้าตาเป็นยังไงใช่มั้ยค

ผมเบื่อมากครับ ผมออกจากบ้านด้วยความั่นใจไม่ได้เลย ผมออกไปแล้วต้องใส่แมสตลอด เพราะว่าสิวเยอะมักๆ แถมรอยดำ รอยแดงจากสิวอีก เป็นมาเป็นเดือนๆแล้ว อาจจะเป็นเพราะผมนอนดึกด้วยเป็นส่วนหนึ่ง แต่ผมก็อยากสิวหาย

.

คือเราเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเองอะค่ะ ชอบเก็บคำพูดของคนอื่นมาคิดอยู่เรื่อย เรื่องที่ดีๆก็จำได้เเค่สักพัก เเต่ถ้าเป็นเรื่องที่เรารู้สึกด้อย คือจะนอยมาก จนถ้าเก็บเอาไว้มากๆ เราจะร้องไห้ออกมาบ่อยมาก ถ้ามีเร

คือมีคนบอกว่าเขาจะยกเลิกการใส่แมสแล้วแต่เรายังไม่อยากถอด ทำใจไม่ได้ไม่ชินไม่มั่นใจ เพราะทุกทีก็ใส่แมสตลอดยกเว้นตอนอยู่บ้าน กับตอนกินข้าวที่รร.แต่ก็กินแบบเปิดกินแล้วก็ปิด ไม่รู้ทำไมแต่ทำแบบนี้จนติดเป็น

ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะ เราเป็นคนหนึ่งที่ สิวเยอะ เเละ ไม่กล้าเเสดงออก เรื่องมันเริ่มจาก ม.ปลาย ที่เราเริ่ม สิว ฮอร์โมน ที่โผล่มาเเบบ เป็นเเดงๆเม็ดเล็ก คือเต็มหน้า จากตอนม.ต้น ที่ไม่มีเลย เราเลย