เป็นผู้ชายไม่ได้อยากเข็มแข็งตลอดเวลา

คือเรารู้สึกว่าเราอ่อนไหวง่ายมากๆเลย อะไรนิดๆหน่อยๆก็ร้องแล้ว บางทีก็กลัวคนอื่นหรือเพื่อนๆรำคาญ กลัวว่าเขาจะคิดว่าเราแอ๊บ อย่างวันนี้ตอนเช้าครูโฮมรูมอยู่แล้วเพื่อนเราขอยืมทิชชู่ เราเลยเอามือบังปากแล้ว

วันนี้หนูเรียนที่มหาลัย หนูถูกอาจารย์ด่าต่อหน้าเพื่อนในเซคเกือบ100คน เพียงเพราะแค่หนูไม่ยกมือตอบคำถาม แต่ก็มีเพื่อนหลายๆคนที่ไม่ยกเหมือนกันแต่เขามองมาที่กลุ่มหนู แล้วเขาก็ถามว่าทำไมไม่ยกมือด้วยน้ำเสีย

เมื่อฉันเลือกเลิก กับสามีที่ลูกด้วยกัน วัย 4ขวบกว่า เพราะเขาหาว่าฉันนอกใจ ผ่านมาหลายวัน ในวันนี้ฉันเห็นลูกนอนร้องไห้ในผ้าก่มฉันกอดและถามว่าลูกเป็นอะไร ลูกวัยสี่ขวบกว่าๆ ถามฉันว่า เมื่อไหร่พ่อจะมา นี่ฉ

สวัสดีค่ะ อาการเราตอนนี้เราระแวงทุกคนที่เข้ามาคุยด้วย ระแวงแม้กระทั่งเพื่อนตัวเองที่คบมาเป็น10ๆปี ระแวงครอบครัว ทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร เราเก็บตัวมากขึ้น หวงพื้นที่ส่วนตัวตัวเองแบบสุดขีด เรารู้สึกเศ

ก่อนที่เข็ม นาฬิกา พาเราแยก และใจฉัน ต้องแตก แหลกสลาย ขอจดจำ ความสุข ทุกกลิ่นอายกอดเธอครั้ง สุดท้าย ก่อนไกลกัน ก่อนเราเป็น เส้นขนาน นิรันดรอยากวิงวอน ได้ไหม เห็นใจฉันเมื่อคลายกอด จะยอมให้ ไปจากกันจะไม

ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนเราบ้างไหมคะ เมื่อก่อนเป็นคนรู้สึกเก่งมาก ดีใจก็ดีใจสุด เสียใจก็ร้องไห้หนัก แต่พักหลังๆ เวลามีเรื่องอะไรเข้ามา เรากลับนิ่งขึ้น เย็นขึ้น ไม่ร้อง ไม่โวย ไม่ฟูมฟายเหมือนเดิม ตอนแรก

ทุกคนมองเข้ามาที่ตัวเราแล้วมักจะบอกว่าเราเข้มแข็ง เป็นที่พ่งที่ปรึกษาให้เขาได้ แต่มันไม่จริงเลยมันเป็นแค่เกราะที่เราสร้างขึ้นมา จริงๆแล้วเราเองก็อยากร้องไห้ในวันที่รู้สึกแย่ อยากมีคนที่เราสามารถบอกได้