ไม่รู้ว่าตอนนั้นผมคิดอะไรอยู่ถึงเลือกเข้าหาสองคนนี้ตอนแรกผมคิดว่าเค้าก็ไม่มีพิษมีภัยพออยู่กันเรื่อยๆผมก็รู้ว่า2คนนี้ดูดพอตแล้วทำก็อะไรหลายอย่างที่มันแย่ๆ มีครั้งหนึ่งตอนสอบเสร็จเขาหนีไปมีอะไรกับแฟนกันปล่อยให้ผมเดินห้างอยู่คนเดียวแล้วแม่เขาโทรมาตามกับผม ตอนนั้นแม่เค้าโทรมาหาผมเพราะโทรหาลูกไม่ติด ผมได้แต่บอกไปว่าไม่รู้ตอนนั้นเองผมเริ่มไม่อยากจะคบกับ2คนนี้มันมีหลายเหตุการที่ผมรู้สึกว่าไม่โอเค ผมเลยเริ่มอออกห่างแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
แล้วจู่ๆพวกเค้าก็มาประจารผมว่าไปว่าเค้างู้นงี้ว่าสูบบุหรี่ติดศูนย์มั่วไปทั่ว ผมเลยบอกไปว่าผมไม่ได้ว่าพวกเขาตอนนั้นที่โพสต์ถึงคือคนที่มันมีปัญหากับผมก่อนหน้านี้ ”แล้วโพสต์นั้นมันก็นานแล้วด้วย“ เอคนั้นผมก็เป็นเพื่อนกับเขาผมจะไปโพสต์ด่าเขาโต้งๆเองทำไม แต่เขากลับให้เหตุผลแค่ว่ามันตรงกับเขา แล้วมันก็ดึงพวกมาเกี่ยว ขู่จะตามถึงบ้าน
พวกนี้ชอบทักมาด่าผมเหมือนเหงาพอผมด่าแรงๆกลับใส่บ้างก็รับไม่ได้กัน บอกคิดว่าผมเป็นคนดีเป็นเด็กเรียบร้อยมาตลอด แล้วไงครับผมเองก็ด่าคนเป็นผมไม่ได้ซื่อบื่อ ผมเองก็คิดอยากจะด่ากลับแรงๆกว่านี้ แต่ก็ไม่อยากจะมีปัญหามากไปกว่านี้ ปัจจุบันผมอยู่คนเดียว เพื่อนในห้องพวกเฟรนลี่เรียนเก่งๆเค้าก็เห็นใจผม ผมก็พอคุยได้บ้างแต่ไม่ได้สนิทอะไร เอาจริงจะว่าชอบแบบนี้ก็ไม่เลยมันเหงานะ รู้สึกแปลกๆที่ชีวิตม.ปลายต้องมาเป็นคนอินโทรเวิร์ดในสายตาคนอื่น เพราะมีเรื่องแบบนี้ผมเลยไม่กล้าเข้าหาใครอีก
ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนหาตัวตนไม่เจอ พอย้ายร.รมาผมก็ตกไม่แตะ3เลย ผมไม่มีกำลังใจ ไม่มีไฟเลย กลัวงานกลุ่มเวลามีงานกลุ่มต้องไปขอเขาอยู่ตลอด
ทำยังไงให้ไม่เครียดเรื่องแบบนี้ดีครับ
แล้วจู่ๆพวกเค้าก็มาประจารผมว่าไปว่าเค้างู้นงี้ว่าสูบบุหรี่ติดศูนย์มั่วไปทั่ว ผมเลยบอกไปว่าผมไม่ได้ว่าพวกเขาตอนนั้นที่โพสต์ถึงคือคนที่มันมีปัญหากับผมก่อนหน้านี้ ”แล้วโพสต์นั้นมันก็นานแล้วด้วย“ เอคนั้นผมก็เป็นเพื่อนกับเขาผมจะไปโพสต์ด่าเขาโต้งๆเองทำไม แต่เขากลับให้เหตุผลแค่ว่ามันตรงกับเขา แล้วมันก็ดึงพวกมาเกี่ยว ขู่จะตามถึงบ้าน
พวกนี้ชอบทักมาด่าผมเหมือนเหงาพอผมด่าแรงๆกลับใส่บ้างก็รับไม่ได้กัน บอกคิดว่าผมเป็นคนดีเป็นเด็กเรียบร้อยมาตลอด แล้วไงครับผมเองก็ด่าคนเป็นผมไม่ได้ซื่อบื่อ ผมเองก็คิดอยากจะด่ากลับแรงๆกว่านี้ แต่ก็ไม่อยากจะมีปัญหามากไปกว่านี้ ปัจจุบันผมอยู่คนเดียว เพื่อนในห้องพวกเฟรนลี่เรียนเก่งๆเค้าก็เห็นใจผม ผมก็พอคุยได้บ้างแต่ไม่ได้สนิทอะไร เอาจริงจะว่าชอบแบบนี้ก็ไม่เลยมันเหงานะ รู้สึกแปลกๆที่ชีวิตม.ปลายต้องมาเป็นคนอินโทรเวิร์ดในสายตาคนอื่น เพราะมีเรื่องแบบนี้ผมเลยไม่กล้าเข้าหาใครอีก
ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนหาตัวตนไม่เจอ พอย้ายร.รมาผมก็ตกไม่แตะ3เลย ผมไม่มีกำลังใจ ไม่มีไฟเลย กลัวงานกลุ่มเวลามีงานกลุ่มต้องไปขอเขาอยู่ตลอด