มีใครที่ยังไม่เคยมีแฟนเหมือนผมบ้างครับ

ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยมีแฟนเลยครับมี แค่ประสบการณ์ และรักในการทำงานแต่ตอนนี้ผมต้องเจ็บกับการทำงานงานนั้นแล้วแม้แต่ความรักก็ไม่เคยได้สำผัดเลยครับพอผมเอาใจไปรักงานก็ถูกทำให้เจ็บเรือยมาเลยครับผมไม่รู้จะทำอะไรได้อีกแล้วครับตอนนี้ชีวิตผมอยู่ที่0ไปหมดทุกอย่างผมเคยคิดจะตายไปหลายครั่ง เลยครับเพราะปมหลายอย่างในตอนเด็กเรากว่าจะโตมาได้โดนล้อโดนแกล้งมาก็เยอะจนแทบไม่มีวันไหนเลยครับ ที่จะไม่ร้องให้ไม่เจ็บตัว
แต่พอเราโตเริ่มทำงานเราก็เจอประสบการเดจาวูอยู่เรื่อยเลยครับผมเจ็บช้ำๆจนเป็นชึมเศร้า และครั้งหนึ่งเคยจะฆ่าตัวตายมาแล้วเพราะเรื่องงาน
เรื่องเพื่อนที่อยู่ด้วยตัวกัน ตอนนั้นเราให้ใจเต็มที่กับทั้งงานเพื่อนร่วมงานเลยครับผม
เพราะผมมีแต่การทำงานเท่านั้นที่พอจะทำให้ผมมีความสุขได้
แต่พอถึงจุดหนึ่งกับกายเป็นว่าเราผิดพวกเขาถูกหมด..จนผมไม่เหลือพื้นที่ให้ตัวเองอีกแล้วผมต้องกับมาอยู่คนเดี่ยวอยู่ตัวเอว
และรักษาตัวไหนจะยังต้องได้ปรึกษานักวิตวิทยาอยู่
ถึงทุกวันนี้จะไม่คิดทำร้ายตัวเองแล้วผมยังรู้สึกเจ็บมากเลยครับผมไม่มีความรักไม่เคยมีแฟนไม่มีครอบครัวที่อบอุ่นเราถูกเลี้ยงดูมาด้วยครอบครัวพ่อเลี้ยง
เราเจออะไรมาบ้างต้องทนมากแค่ไหนอยากมีวชิวิตช่วงไวรุ่นบ้างก็ไม่เคยได้ใช้เลยครับ
ตั้งแต่จำความได้ก็โดนบังคับให้ทำงานมาตลอดครับท่าไม่แอบออกไปเล่นกับเพื่อนตอนเด็ก
เขาก็ตามหาพอกับมาเขาลงโทษเราตลอดเลยครับ พอจนผมโตขึ้นเรียนจบแค่ม.1
ผมก็ต้องขาดเรียนไปด้วยปัญหาครอบครัวผมต้องทำงานมาตลอดเลยครับโดยไม่ได้เรียนต่อไม่มีเพื่อนไม่ชีวิตแบบทั่วไป
และตลอดเวลาที่ผ่านมาผมต้องอดทนมากเลยครับ ต้องทำงานทุกอย่างที่เราทำได้
แม้ต้องไปทำงานอย่างว่าเราก็ต้องทำอย่างเต็มที่แต่ผลสุดท้ายเราก็ไม่ได้อะไรเลยครับ
นอกจากความผิดหวังความทุกใจ จนตอนนี้พอผมอยู่เฉยไม่ทำอะไรเลย
แต่กับมีคนๆหนึ่งเขามาในชีวิตครับเขาเป็นคนที่ทำให้เราเขินไม่หยุด
อยู่ด้วยแล้วผมได้เป็นตัวเองจริงๆเขามาค่อยเอาใจใส่ ค่อยรับฟังค่อยให้คำแนะนำ
ค่อยโทรมาถามว่าเป็นยังไงบ้างทำอะไร  แล้วชอบชวนไปเที่ยวบ่อยไปด้วย
หรือบ้างครั่งถึงขั้นมารับมาส่งเขา เป็นคนที่ทำให้ผมสับสนมากเลยครับทำไมเขาทำแบบนี้
แล้วยิ่งคุยยิ่งได้อยู่กันมากขึ้น เราก็รู้สึกว่ามันเหมือนฝัน 
จนวันหนึ่งได้ไปเที่ยวด้วยกันอีกเขาก็แนะนำแฟนเขาให้รู้จักผมก็วันนั้นผมดื่มหนักแบบไม่รู้ตัวเลยครับเมาจนแอบไปนอนข้างรถเลย
แล้วผมก็หายหน้าไปจากเขา จนเขาเริ่มติดต่อมาอี่กเราก็ได้กับมาพบเจอกันบ้าง ไปนั่งกันบ้างสองต่อสองบ่อยมากครับตลอดเวลาที่เราได้ไปไหนมาไหนด้วยกันพี่จะค่อยมองแค่เราค่อยถามว่าเราจะกินไรไม อยู่ตลอดเลยครับ
จนครั้งล่าสุดเหตุการณ์หนึ่งก็เกิดขึ้นครับ พี่เค้าชวนให้ผมนั้นแวะไปหาบ้างผมไปไม่ได้คิดอะไรครับ เพราะพี่เขาก็ทำร้านเล็กริมทางเป็นร้านที่พี่เค้าผมมาช่วยจัดสอนสูตรให้ครับ ก่อนจะไปเที่ยวกันคืนนั้นพี่เค้าต้องเปิดร้านเดี่ยวน้องพี่เขามาทำพอเปิดเสร็จน้องเขาก็มา ผมก็ไปแต่งตัวเตรียมไปเที่ยวกับพี่เค้า พอแต่งตัวเสร็จพี่ยังไม่เสร็จพี่เค้าเลยให้ผมไปที่ร้านครับแต่พอมาถึงร้านน้องที่พี่เค้าว่าก็ชวนคุยกันพูดไปพูดมาก็พูดว่าตัวน้องเค้าที่พี่เค้าบอกว่าเป็นน้องกับพูดกับผมว่าเขายอมออกงานมาเพื่อใช้ชีวิตผัวเมียกับพี่เค้า ซึ่งผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาพูดกับผมแบบนั้นเค้าพูดหลายอย่างเลยวันนั้นจนพี่เค้ามารับไปเที่ยวแต่ตลอดคืนนั้นผมไม่ชอบความรู้ตัวเองเลยครับผมยังไม่ทำอะไรเลยแล้วไปตกอยู่ในสถานการแบบนั้นแล้วคืนนั้นเที่ยวเสร็จพี่เขาก็หายไปนานผมเลยตัดสินใจยอมเดินกลับและคิดหลายสิ่งหลายอย่างตอนนั้นผมไม่เขาใจความรู้สึกนั้นเลยครับผมทั่งอึดอัดจุกแน่นตรงหน้าอกไปหมดพอผมมาได้ไกลพี่เค้าก็โทรตามว่าผมไปไหมไม่รอผมไม่ชอบความสุขสึกตัวเองตอนนั้นเลยครับผมเลยต้องโกหกไปว่ากลับกับคนอื่นแล้วพี่เขาก็หายไปเช้าอี่กวันพี่เค้าโทรอีกว่าเพื่อนพี่เค้าเห็นผมเดินกลับโทรมาน้ำเสียงโกรธผมทำไมต้องโกรธพี่เองก็มีแฟนอยูพี่เค้ามีคนมาจีบเยอะแยะเลยคืนนั้นผมเลยต้องออกมาจัดการความรู้สึกตัวเอง...พอได้ยินเสียงพี่เค้าโกรธแบบนั้นผมเลยโกหกต่อว่าผมกลับคนอื่นจริงไม่ได้เดินกลับเลยถึงความจริงผมจะเดินกลับจนถึงบ้านก็เถอะผมว่าผมจัดการความรู้สึกตอนนั้นได้แล้วถึงจะหายใจออกแล้วก็ตามครับ
ไม่รู้จะคุยกับใครได้ผมไม่รู้ความรู้สึกตัว หรือพี่เค้าเลยครับแล้วมีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้างครับ ภูมิหลังแต่ละคนก็จะไม่เหมือนกันทุกคนมีความทุกละแบบแต่ผมมาระบายความรู้สึกนี้ไว้ในนี้น่ะครับไม่รู้จะมีใครอ่านไมผมขอเขียนความรู้สึกนี้ไวในนี้นะครับขอบคุณครับ