ใกล้วาร สัปดาห์ ศักดิ์สิทธิ์ toshare

...กำหนด ถืออด ใกล้ครบ หลีกหลบ ละโลกย์ หลงใหล มั่นมุ่ง เมตตา อภัย รับใช้ ผองชน คำนึง ...ใกล้วาร สัปดาห์ ศักดิ์สิทธิ์ กายจิต พรักพร้อม ระลึกถึง พระคริสต์ ทุกข์ท้น ต้องตรึง เพื่อชน ได้พึ่ง พระคุณ

เช้าที่เงียบสงบกับเครื่องดื่มเข้มๆ หนึ่งแก้ว... ผมหยิบ คาถาธรรมบท อัตตวรรค ขึ้นมาใคร่ครวญอีกครั้ง ในวัยที่ผ่านบทบาท "อาจารย์" ในสถาบันการศึกษาเครือคาทอลิกมา และผ่านบทเรียนชีวิตที่ไม่ได้โรยด้

@ ทนทุกข์ สุดเศร้าก่อ.....เกิดมา..ไยเฮย ทนทุกข์ เกียรติ,เงินตรา....ต่ำ,น้อย ทนทุกข์ รูปลักษณา.........น่าเกลียด ทนทุกข์ ด้วย ผูกร้อย.......หล่อเลี้ยง"หยิ่งผยอง" @ เหตุ ทุกข์จอง ด้วยติด....ต

@ สัตว์โลก โศกตรอมตรม...ทุกข์ระทม น้ำมือใคร ผู้ใด ก่อกรรมไว้..................โลกหมองไหม้ ทุกวารวัน @ เหตุขาด รักเมตตา.........ใช่ดินฟ้า แกล้งเดียดฉันท์ โลภหลง โกรธเกลียดกัน.....นำโทษทัณฑ์ พาบรรลัย

@ วันไหว้ ณ ​สิ้นปี สติ"​มี" พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ​ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทม,​ไห้ มิระลึก ฤ ​เหลียวแล

@ ใกล้วาร เทศกาล มหาพรต   คริสต์ชน ถืออด อาหาร ลดละ โลภหลง โกรธพาล เจือจาน ผองผู้ ทุกข์ระทม @ สี่สิบ วันวาร "ขอโทษ" ประ

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

เหตุ ทุกข์ผจญด้วยติด .....ตัณหา เหตุ โลภหลงโกรธา .....ทะลักล้น เหตุ ราคะอวิชชา .....ชอบชื่น เหตุ ทุกข์จักหลุดพ้น .....พรักพร้อมสะบั้น"ตน