เธอยังงดงามเหลือเกิน ในฝัน รอยยิ้มเธอยังอ่อนหวานเหมือนเคย
กายเธอยังหอม ตรึงใจ ฉันจำได้เลย แต่มันคงเป็นแค่ความฝัน

สองมือเอื้อมคว้าไร้จุดหมาย ฉันตื่นมาพบว่าไม่มีเธอข้างกาย

ความจริงมันช่างโหดร้าย ข้างกายมันว่างเปล่า
เหน็บหนาวคนเดียวอย่างนี้มาแสนนาน
จะภาวนาแค่ไหนให้เราได้พบกัน ไม่มีวันที่เธอนั้นจะกลับมา

ฉันรู้ว่าคง ไม่อาจเปลี่ยนมัน ความฝันคงไม่มีวันเป็นจริง
ถึงแม้สวยงาม เพียงใด ไม่ใช่ความจริง ไม่มีเธอในอ้อมกอดฉัน

อ้อนวอนจนน้ำตาหมดไป คร่ำครวญแค่ไหน...ก็ไม่มีเธอข้างกาย