การฝึกการเจริญเมตตา..ที่ช่วยให้จิตมีพลังขึ้น ขอคำแนะนำจากผู้มีประสบการณ์

หากต้องการให้การปฏิบัติจบลงที่..สัมมาสมาธิ (องค์มรรคที่แปด) ก็ต้องหันกลับมาดูที่จุดเริ่มต้นคือ สัมมาทิฏฐิ (องค์มรรคที่หนึ่ง) ลองคิดดูว่า ถ้าสัมมาทิฏฐิไม่เพียงพอ สัมมาสังกัปปะก็ไม่พอ สัมมาวาจาก็ไม่พอ

ธรรมเอกผุดขึ้นในความว่างเคลื่อนขึ้นศรีษะแล้วดับไป แตกกระจายออกที่ศรีษะ ออกไปในความว่าง เป็นจิตที่วิปัสนานามรูปแล้วดับ ที่เห็นว่าเคลื่อนขึ้นศรีษะ คือธรรมเอก หรือจิตที่ดับไปแต่ละขณะๆที่มีตัวเจตนา แต่ม

วิปัสสนาเป็นโสดาบัน กับ วิปัสสนาเป็นพระอรหันต์ ทำแบบเดียวกันหรือต่างกัน

พ่อภาวนาไปจนเห็นตัวรู้ก็วางตัวรู้เห็นจิตก็วางจิต พระนิพพานก็ปรากฏขึ้น แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นของจริง เพราะจิตก็หยิบสวยขันธ์ขึ้นมาดำเนินต่อ ความพอใจในพระนิพพานก็ปรากฏขึ้น เจ็บจึงพยายามที่จะ ทำ

ภาวนา การเจริญภาวนา นั้น เป็นการสร้างบุญบารมีที่สูงที่สุดและยิ่งใหญ่ที่สุดในพระพุทธศาสนา จัดว่าเป็นแก่นแท้และสูงกว่าฝ่ายศีลมากนัก การเจริญภาวนานั้น มี ๒ อย่างคือ " สมถภาวนา ( การทำสมาธิ )"

1.เข้าใจว่าบรรลุธรรมแล้ว(อรหันต์)เวทนาต้องไม่เกิด ไม่กำเริบกลับ 2.เข้าใจว่า วิญญาน(ขันธ์)คือจิต 3.เข้าใจว่าจิตทำหน้าที่รู้(วิญญาน)ดับไปแล้ว จะต้องไม่มีปฎิสนธิจิตใหม่(ชีวิตตินทรีย์) 4.ไม่เข้าใจรูปนามบั