พราหมณ์กับพุทธ มีตัวมีตนเหมือนกัน ต่างกันที่ปลายทาง - เสถียร โพธินันทะ

การเกิดของขันธ์5 ในจิตใจทำให้เกิดอุปทาน เกิดทุกข์ที่จิตใจ เมื่อขันธ์5ดับ ทุกข์หรืออุปทานที่แปดเปื้อนจิตก็ไม่มี มันไม่เกี่ยวอะไรกะจิตใจที่เป็นประธาน ที่เป็น“ธรรมชาติรู้อยู่” แต่ยังมีพุทธเ

อันนี้ไม่ได้มีเตจนาปรามาสพระครูบาอาจารย์นะครับแต่สงสัยและอยากถามเปลี่ยนเพื่อได้แนวทางที่ถูกต้องคือสงสัยแนวทางเจริญวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4ตามแนวทางหลวงพ่อฤาษีลิงดำนี่ถูกต้องไหมครับไม่รวมเรื่องเมืองนิ

เพราะแม้แต่พระพุทธองค์เองยังตรัสได้เลยว่า.. ...ดูกรภิกษุทั้งหลาย ปุถุชนผู้มิได้สดับ จะพึงเข้าไปยึดถือเอาร่างกายอันเป็นที่ประชุมแห่งมหาภูต ๔ นี้ โดยความเป็นตน ยังชอบกว่า แต่จะเข้าไปยึดถือเอาจิตโดยความเ

ครั้งนั้นแล วชิราภิกษุณีทราบว่า “นี่คือมารผู้มีบาป” จึงได้กล่าวกับมาร ผู้มีบาปด้วยคาถาว่า มารเอ๋ย ทิฏฐิของเจ้าเชื่อว่าอะไรเป็นสัตว์ กองแห่งสังขารล้วน ๆ นี้ บัณฑิตจะเรียกว่าสัตว์ไม่ได้เล

.....ท่านผู้มีความสำคัญในนามรูป อันเป็นของมิใช่ตนว่าเป็นตน จงดูโลกพร้อมทั้งเทวโลก ผู้ยึดมั่นแล้วในนามรูป ซึ่งสำคัญ นามรูปนี้ว่า เป็นของจริง ก็ชนทั้งหลายย่อมสำคัญ (นามรูป)ด้วยอาการใด นามรูปนั้น ย่อมเป