เรื่องมันเริ่มจาก ตั้งแต่คบกัน - ถ้าผมพิมพ์ไม่ค่อยเข้าใจก็ขออภัยด้วยนะครับ
(เรื่องนี้ผมรู้หลังจากที่
เราเลิกกันครับเพราะผมถามเขาว่ามันหมดรักกันง่ายแบบนี้เลยหรอความทรงจำดีๆ ตลอด 3 ปี
เขาก็บอกผมว่าบังคับเขามาตลอดในสิ่งที่เข้าอยากทำก็ไม่ได้ทำ แม้แต่ตัวตนของเขาผมก็ไม่ยอมรับฟังเอาแต่โกรธเขาจนเครียดมาก) แล้วเขาก็หมดความอดทนตอนผมถามเขาว่าหนูรู้สึกยังไงกับพี่ (ผมถามเพราะเขาเริ่มแปลกไปเหตุผลก็คือผมเองเพราะผมเอาแต่โกรธเขาทั้งๆที่ผมไม่สังเกตเห็นเลยเพราะผมเป็นคนขี้ห่วงเลยกีดกันทุกอย่าง)หลังจากนั้นเขาก็ระเบิดมันออกมาในที่สุดใช่ครับเขาบอกผมว่าเขาไม่รักผมอีกแล้วเพราะเขาอดทนและทำดีที่สุดแล้วสึ่งนั้นคือเรื่องจริงครับเขา ซัพพอร์ตผมทุกอย่างเพราะผมไปด้วยตัวเองไม่ได้ ผมได้มานึกได้ก็ตอนที่มันสายไปแล้ว แต่ผมอยากขอโอกาสเขาอีกสักครั้งผมขาดเขาไม่ได้จริงๆครับ ก่อนผมจะใช้ชีวิตแบบปกติได้ก็ตอนที่เขาดึงผมขึ้นมาจากสิ่งต่างๆ ที่มันทำให้ผมไม่มีจิตใจจะทำอะไร แต่ตอนนี้ไม่มีเขาแล้วผมสับสนมากเลยเหมือนขาดสิ่งสำคัญไป ยังไงช่วยแนะนำหน่อยนะครับ
มีวิธีขอคืนดีแฟนยังไงบ้างครับ
เขาก็บอกผมว่าบังคับเขามาตลอดในสิ่งที่เข้าอยากทำก็ไม่ได้ทำ แม้แต่ตัวตนของเขาผมก็ไม่ยอมรับฟังเอาแต่โกรธเขาจนเครียดมาก) แล้วเขาก็หมดความอดทนตอนผมถามเขาว่าหนูรู้สึกยังไงกับพี่ (ผมถามเพราะเขาเริ่มแปลกไปเหตุผลก็คือผมเองเพราะผมเอาแต่โกรธเขาทั้งๆที่ผมไม่สังเกตเห็นเลยเพราะผมเป็นคนขี้ห่วงเลยกีดกันทุกอย่าง)หลังจากนั้นเขาก็ระเบิดมันออกมาในที่สุดใช่ครับเขาบอกผมว่าเขาไม่รักผมอีกแล้วเพราะเขาอดทนและทำดีที่สุดแล้วสึ่งนั้นคือเรื่องจริงครับเขา ซัพพอร์ตผมทุกอย่างเพราะผมไปด้วยตัวเองไม่ได้ ผมได้มานึกได้ก็ตอนที่มันสายไปแล้ว แต่ผมอยากขอโอกาสเขาอีกสักครั้งผมขาดเขาไม่ได้จริงๆครับ ก่อนผมจะใช้ชีวิตแบบปกติได้ก็ตอนที่เขาดึงผมขึ้นมาจากสิ่งต่างๆ ที่มันทำให้ผมไม่มีจิตใจจะทำอะไร แต่ตอนนี้ไม่มีเขาแล้วผมสับสนมากเลยเหมือนขาดสิ่งสำคัญไป ยังไงช่วยแนะนำหน่อยนะครับ