คิดอย่างไรถ้ามีใครมาบอกว่าคุณหวังน้อยไปจากผู้ชายคนนี้

เราอยู่บ้านเป็นแม่บ้านไม่มีลูกทำงานทุกอย่างภายในบ้านคนเดียว สามีทำงานนอกบ้าน หาเงินเก่ง มีรายได้เสริมหลายทางเก็บเงินเก่ง นิสัยดี  บุคลิกคล้ายพีทแฟนแก้มบุ๋ม เราก็นิสัยคล้ายแก้มบุ๋ม และชอบทำอะไรเอง ถ้าทำไม่ได้จริงๆค่อยให้สามีช่วย  
   เรื่องมันมีอยู่ว่าเราไปเข้าสังคมในหมู่บ้าน พอนานเข้าเริ่มมีการเปรียบเทียบ เราไม่ค่อยแต่งตัวแต่งเฉพาะไปเที่ยวจริงๆ เดินห้างก็ใส่เสื้อยืดธรรมดา ไม่ซื้อแบรนด์เนม ไม่ซื้อของฟุ่มเฟือย คนภายนอกดูเหมือนแฟนไม่เปย์เรา ส่วนเราจะซื้ออะไรเขาก็ออกให้อยู่แล้ว เขาบอกว่าเราหวังน้อยไป เราก็ทำได้แค่รับฟัง สิ่งที่เราไม่ได้เอ่ยปากบอกเขาไปคือ เราก็มีเงินเก็บส่วนตัว เรามีมรดกที่ดิน พ่อแม่เราก็มีรายได้อยู่แล้ว  ส่วนสามีมีพอร์ตหุ้นหลายล้าน มีบ้านในกรุงผ่อนหมดแล้ว มีที่ดิน มีประกันชีวิต ไหนจะเงินหลังเกษียณในอนาคตของบริษัทอีกหลายล้าน ของพวกนี้ได้มาหลังจดทะเบียน เราใช้ชีวิตผิดพลาดอะไรตรงไหน ทำไมสังคมเราต้องมองคนแค่ภายนอกด้วย