เกาหลีเหนือหรือประเทศปิดอื่นๆ มีวิธีควบคุมคนที่ไปต่างประเทศอย่างไร

อยากทราบครับว่า เกาหลีเหนือหรือประเทศปิดอื่นๆ (มักเป็นประเทศคอมมิวนิสต์หลายประเทศในยุคสงครามเย็น หรือประเทศเผด็จการอย่างพม่ายุคเนวิน) มีวิธีควบคุมคนที่ไปต่างประเทศ เช่น นักการทูต นักเรียน แรงงาน นักกีฬาอย่างไรไม่ให้คิดแปรพักตร์เมื่อเห็นสภาพความเป็นอยู่หรือชีวิตที่เป็นอิสระกว่าในประเทศอื่นๆ กรณีนักการทูตนี่เข้าใจได้ว่ามักมาจากชนชั้นนำจึงแปรพักตร์ยาก แต่กลุ่มอื่นๆ นี่น่าสนใจว่าทำอย่างไร คหสต. คิดว่าคงต้องเป็นกลุ่มคนที่ได้รับการคัดสรรมาอย่างดีแล้วทั้งด้านความรู้ความสามารถและความภักดีจึงจะได้รับอนุญาตให้ไปได้ (ถ้าไม่ลักลอบหนีออกมาเอง) แต่ถึงยังไงก็มีคนจำนวนมากยอมเสี่ยงชีวิตตัวเองและครอบครัวแปรพักตร์ไปประเทศอื่น

อีกประเด็นที่น่าสนใจคือ ประเทศปิดเหล่านี้ก็มีสถานทูตต่างประเทศไปประจำการ เขาทำอย่างไรในการไม่ให้เห็นภาพที่แท้จริงว่าประชาชนในประเทศเป็นอย่างไรหรือทำยังไงไม่ให้คนแอบมาขอความคุ้มครองในสถานทูต (ซึ่งก็อาจยากแม้จะเข้าไปได้เพราะประเทศที่ไปตั้งได้ก็มักอยู่ขั้วเดียวกัน) อันนี้เคยอ่านมา กรณีเขมรแดงกลุ่มทูตต่างประเทศจะอยู่ในที่เฉพาะ มีอาหารบริการ แทบไม่ต้องหรือไม่ได้รับอนุญาตออกจากบริเวณที่กำหนดเลย

รบกวนช่วยตอบด้วยครับ ขอบคุณครับ หากมีส่วนใดที่เข้าใจผิดหรือผิดพลาดไปก็ขอออภัยด้วยครับ