เราใจแคบไปรึเปล่า???

อยากดูฟังในมุมมองของเพื่อน ๆ ค่ะว่าเป็นปกติรึเปล่า อย่างเช่นของเรา เรากับแฟนคบกันมาได้ 4 ปีกว่าแล้ว ตอนนี้ต่างคนต่างใช้ชีวิต แฟนทำงานเป็นผู้ดูแลสาขาของที่ทำงาน ส่วนเราเป็นศึกษาอยู่ในช่วงที่ฝึกงาน ต่า

วันนึงเพือนผมได้มายืมรถ เพือไปทำธุระจังหวัดใกล้ๆ ผมเห็นเป็นเพือนสนิดก็เลยให้ยืมไป โดยที่เรายังไม่ได้เติมน้ำมันรถไว้เพราะยังไม่ได้ออกจากบ้าน แต่เราไม่ได้บอกให้เติม เพราะยังไงเขาคงต้องเติมอยู่แล้วไม่งั้

คือเรามีเรื่องความอึดอัดในใจอยากจะมาระบาย คือ เรามีเพื่อนคนนึงค่อนข้างสนิทนะคะ อยู่ด้วยกันมา 3 ปีค่ะ ตอนแรกเราคิดว่าเพื่อนคนนี้เป็นคนที่ดีมากเลยค่ะ เป็นที่ระบายให้เราช่วยปลอบเรา แต่ว่าเพื่อนคนนี้ชอบขอ

สวัสดีคะ คือเรามีปัญหาเรื่องการยืมสิ่งของเครื่องใช้กับญาติค่ะ พอดีเรามาเรียนที่กรุงเทพฯค่ะ แต่เราไม่ได้เรา มอไซค์มาด้วย โดยคิดว่าจะเอาไว้ให้น้องสาวขับไปโรงเรียนเองทุกวัน แต่เรื่องเกิดจาก ญาติของเราค่ะ

เรื่องเกิดจากเราพึ่งออกรถใหม่คันแรกเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาค่ะ ที่เลือกออกเพราะว่าจะได้มีรถขับขี่ไปทำงานและกลับบ้าน แต่ก็มีเรื่องทำให้รู้สึกไม่สบายใจหลายครั้ง เพราะว่า ตั้งแต่ออกรถมาเราได้ขับแค่ต่อวัน12ก

ขอออกตัวก่อนว่าปกติผมเป็นคนง่ายๆสบายๆ ไม่คิดมาก แต่เป็นคนหวงของโดยเฉพาะของที่ซื้อเอง หรือ มีคนซื้อให้เป็นของผม  เรื่องมันมีอยู่ว่า ปกติรถคันนี้แม้ซื้อให้ผมไว้ใช่ที่มหาลัย ในการขับรถไปเรียน กลับหอ

ผมคุยกับผู้หญิงคนนึงจะเรียกว่าแฟนได้หรือป่าวก็ไม่รู้เพราะ คุยกันยังไม่ถึง1เดือน คุยกันอาทิตย์แรกอยากยึดผม ผมให้เลย1000บาท ที่เหลือให้เขาไปออกเอง อาทิตย์ที่2 ใช้คำว่ายืม 500 ผมก็ไม่ค่อยจะมีนักหรอกผมเลย

เราเช่าหออยู่กับแฟนทำงานที่เดียวกันแต่ไม่มีรถไปไหนมาไหนแม้แต่รถมอเตอร์ไซค์ซักคันก็ไม่มี เราต้องเดินไปทำงานกับแฟนมองคนอื่นเค้าขี่รถไปทำงานเวลาจะไปจ่ายตลาดก็ต้องเดินไปซึ่งระยะทางก็ถือว่าไกล จะยืมรถคนอื่