จากคนที่มีชีวิตสุดสบาย สู่จุดต่ำสุด

เกริ่นก่อนเลยว่าปัจจุบันผมอายุ24ปี เมื่อ6ปีก่อนผมเป็นพนักงานบริษัทเอกชนบริษัทนึง รายได้30k-40k เป็นยุคทองของผมเลย แล้วถัดจากนั้นอีก1ปี ผมลาออกมาลงทุนทำเองทุกอย่าง ผมปรากฏว่ามันสามารถทำกำไรให้ผมได้อย่างมหาศาล เป็นเงิน150k-200k ต่อเดือน

ผมอยากได้อะไรต้องได้ ชีวิตติดเที่ยว ติดเด็กคาราโอเกะ เที่ยวเป็นคนควักตังให้ซะเยอะเพราะผมคิดว่า เพื่อนรายได้น้อยกว่าเรา มาเที่ยวฟุมเฟือยแบบเราเขาคงแชร์ด้วยลำบาก ใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยได้ไม่ถึงปี ทุดอย่างพังเพราะผมบริหารเงินไม่เป็น เงินที่ควรเอาไว้ต่อทุนในการทำงาน ผมก็เที่ยวจนหมด (ผมเที่ยวคืนละ3-4หมื่นครับ) จนเจ๊งขายรถ ขายทอง เพื่อมาต่อทุนแต่ก็เจ๊งอีกเช่นเคย 

กลับไปทำพนักงานออฟฟิส(ไม่ใช่ที่แรก) ด้วยประสบการณ์ที่สูงเขาคาดหวังกับเรามาก ว่าเราจะช่วยให้บริษัทเขาเติบโต สรุปไปทำงานได้แค่ 7 วันโดนไล่ออก เขาบอกว่าเหมือนผมจิตใจไม่ได้อยู่กับงาน นั่งทำงานเหม่อบ้าง ตัวผมก็ว่างงานอีกแล้ว ตกงานถึงขั้นไม่มีเงินจ่ายค่าบ้าน ค่าน้ำไฟ ค่ากิน แม้แต่เงิน100บาทยังไม่มี หยิบยืมไปทั่ว เพื่อนที่เราเคยเลี้ยง เราทักไปขอยืมเงินเขาก็บ่ายเบี่ยง ผมก็เข้าใจได้ 

ผมเรียนไม่จบม.3ไปสมัครงานที่ไหนเขาก็ไม่รับ จนมารู้จักกับพี่แถวบ้านเขาแนะนำให้ไปทำงานกับแฟนเขาขับรถ10ล้อ ให้ผมไปเป็นเด็กจะให้เงินวันละ350บาท ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่บนรถ ปัจจุบันทำอยู่ครับ ใครเคยอยู่จุดนี้มาแล้วเป็นยังไงบ้างครับ ทำยังไงให้ผ่านไปได้