อยากทราบพระสูตรที่พระพุทธเจ้าปฏิเสธการมีอยู่ของอัตตาหรืออาตมัน

เช่นบทนี้เป็นต้น.... ขอยกมาโดยย่อเพราะพระสูตรมันยาว... พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๔ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๖ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ๖. ฉฉักกสูตร (๑๔๘) ผู้ใดกล่าวว่า เวทนาเป็นอัตตา คำของผู้นั้นไม่

"นักธรรมะที่เขาเถียงกันอยู่ คนหนึ่งว่า นิพพานเป็นอนัตตา อีกคนว่า นิพพานเป็นอัตตา คนทีเห็นว่า นิพพานเป็นอนัตตา เขาก็อาศัยหลักว่า "สัพเพ ธัมมา อนัตตา" ธรรมทั้งหลายทั้งปวงเป็นอนัตตาทีนี

"นอบน้อมพุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" *************** ​บุคคล ๓ จำพวกนี้ เมื่ออุบัติขึ้นในโลกย่อมอุบัติขึ้นเพื่อเกื้อกูลแก่ชนเป็นอันมาก เพื่อความสุขแก่ชนเป็นอันมาก เพื่ออนุเคราะห์โ

๔. สัตว์ที่มีกายอย่างเดียวกัน มีสัญญาอย่างเดียวกัน ได้แก่พวกเทพชั้นสุภกิณหะ นี้ เป็นวิญญาณฐิติที่ ๔ แสดงว่า เป็นอนัตตา เพราะ ถูกปัจจัยปรุงแต่ง ไม่มีfreewill เทพชั้นนี้จึงมีกาย-สัญญาเหมือนกันได้ หากเป็

เมื่ออนัตตา พวกเกิด แก่ เจ็บ ตาย พวกอุบาทย์:) พวกเน่าเปื่อยผุพัง พวกไร้สาระแก่นสาร พวกฆาตกรลิบหาย เมื่อเจอกับนิพพานที่เป็นอัตา ทำไมถึงต้องคิดบ้างทำลายให้นิพพานเป็นอย่างนั้นตามไปด้วย.. มันเป๋นจั๋งใด๋

ถ้าพระพุทธเจ้าไปเทศน์ให้อาฬารดาบสกับอุทกดาบสฟัง ถ้าจิตเป็นอัตตาจริง(จิตควบคุมปฏิบัติธรรมให้จิตหลุดพ้นเองได้ หากมีเหตุปัจจัยที่เหมาะสมถ้าไม่ปฏิบัติธรรม ปล่อยจิตไว้เฉยๆก็ไม่มีทางหลุดพ้นได้) อาฬารดาบสกับ

.....ผู้ใดกล่าวว่า ขันธ์5เป็นอัตตา คำของผู้นั้นไม่ควร เพราะขันธ์5 ย่อมปรากฏ แม้ความเกิด แม้ความเสื่อม  ....ก็สิ่งใดแล ปรากฏแม้ความเกิด แม้ความเสื่อมสิ่งนั้นต้องกล่าวได้อย่างนี้ว่า  อัตต