มีใครเคยน้อยใจในชีวิตตัวเองบ้างมั้ยคะ

สวัสดีค่ะ ตามชื่อกระทู้เลย เกิ่นก่อนตอนนี้เราอายุ22ปีค่ะย้อนกลับไปครอบครัวถือว่าปานกลางเลยไม่ได้รวยแต่ก็ไม่ได้ลำบาก จุดเปลี่ยนชีวิตคือ ตอน13ปี พ่อกับแม่ได้เลิกกันทำให้เราได้อยู่กับพ่อ ตอนแรกก็ดีนะคะ ใช้ชีวิตปกติมีเศร้าไม่ได้สดใสเท่าเดิมพอรู้ตัว พอจบม.3 พ่อได้คุยว่าส่งเรียนไม่ไหวนะ เพราะตอนนี้พ่อหาเงินคนเดียวแม่ไม่ได้ช่วยค่าใช้จ่ายใดๆของเราทั้งสิ้น ยังมีบ้านที่ต้องผ่อนอะไรต่างๆนาๆ เราก็โอเครไม่เป็นไร ออกมาเรียน กศน.เอา จะได้ทำงาน ผ่านมาหลายปีก็เรียนจบม.6 ทำงานช่วยค่าใช้จ่ายต่างๆในบ้าน แต่ตอนนี้เวลาเห็นเพื่อน หรือคนรู้จักใช้ชีวิตวัยรุ่น ได้เรียนในมหาลัย เรียนสิ่งที่อยากเรียนได้ไปใช้ชวิตได้ทำนั้นนี้ กลับมีความน้อยในชีวิตเข้ามา ว่าทำไมเราไม่ได้เรียนเหมือนเขานะ ทำไมๆๆ ถ้าบอกว่าทำงานแล้วส่งตัวเองเรียนสิ ก็คงตอบว่าไม่น่าไหว เพราะทุกอย่างต่างๆนาๆในบ้านเราก็ทำงาน มาเผื่อต้องจ่าย ตอนนี้น้อนใจในชีวิตมาก ไม่อยากทำอะไรต่อ ทำไปก็ได้แค่นั้น ไม่รู้สิคะ ที่มาตั้งกระทู้ก็เพราะอยากระบาย แลกเปลี่ยนความคิด เพราะบางเรื่องก็พูดกับใครไม่ได้