สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอยู่ในวัยทำงานแล้วแต่คุณพ่อกับคุณแม่เข้มงวดมากค่ะ เค้าไม่ให้เรากลับบ้านดึกเลย ปกติตอน2-3ทุ่มเค้าจะโทรมาเชคแล้วว่าอยู่ไหนให้กลับบ้านได้แล้ว เราเข้าใจเขาว่าเขาเป็นห่วงมากๆ แต่พอที่จะมีวิธีคุยกับเขาให้เขาเข้าใจเราเพิ่มขึ้นไหมคะ เพราะบางทีเราก็อยากจะใช้ชีวิตบ้าง บวกกับอายุเราที่ไม่ใช่ว่าน้อยๆแล้ว แต่เราก็เข้าใจในมุมเขาอีกนั่นแหละค่ะว่าสำหรับพ่อแม่ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ก็ยังเป็นเด็กและมีความห่วงใยให้เสมอ แต่เราอยากหาวิธีพูดหรืออธิบายให้เขาเข้าใจในมุมเราเพิ่มขึ้นบ้างค่ะเพราะบางทีเราก็แอบเศร้าเวลาเพื่อนมั้งกลุ่มออกไปกินข้าวเที่ยวเล่นกันต่อ แต่เราต้องกลับบ้านเพราะคุณพ่อคุณแม่ตามค่ะ
พ่อแม่เข้มงวดมาก ตอนนี้เครียดสุดๆ