เครียดและdepressระดับไหนถึงควรพบแพทย์คะ

เป็นมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว รู้สึกว่าถ้าไม่นอนทั้งวันก็จะนอนน้อยมากค่ะ แต่นอนน้อยนี่ก็ไม่ได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเองอยู่ดี รู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย ทั้งๆที่รู้ว่ามีงานอีกเยอะที่ต้องทำ ไม่มีเวลามานั่งเฉยๆแบบนี้ แต่ก็ลุกขึ้นไปทำไม่ไหว รู้สึกหมดหวังแบบต่อให้ทำอะไรก็คงแย่เหมือนเดิม รู้สึกไม่มีประโยชน์ด้วย คนอื่นเรียนเก่งมีความสามารถพิเศษฉลาด แต่เราไม่มีอะไรเลย แถมเรียนรู้ช้า ตอนแรกคิดว่าควรลองไปหานักจิตวิทยาเพราะมันกระทบการใช้ชีวิตมากๆแล้ว งานไม่เสร็จเกรดตก แย่ลงเรื่อยๆ แต่ก็คิดว่าอาจจะคิดไปเอง ทุกคนก็เครียดเหมือนกัน เดี๋ยวก็ผ่านไปได้ แต่ก็ไม่รู้สึกว่าจะมีอะไรดีขึ้นเลยค่ะ ไม่อ่านหนังสือไม่อยากทำงานไม่อยากทำอะไรเลย ถึงจะรู้ว่าต้องทำแต่ไม่สามารถบอกตัวเองให้ลุกขึ้นมาทำจริงๆได้เลยค่ะ สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไร แล้วพอผลลัพธ์ออกแล้วไม่ดีก็คิดว่าเพราะเป็นแบบนี้ ยังไงตัวเองก็ห่วยแตกแบบนี้อยู่แล้ว จริงๆคือไม่ได้เรียนคณะที่อยากเรียนด้วย แต่ก็ตัดสินใจเรียนอันนี้เพราะโอกาสด้านการงานและเงินค่ะ พวกแบบลองออกกำลังกายออกไปใช้ชีวิตข้างนอกก็ลองทำมาหมดแล้ว แต่ก็จบที่นั่งร้องไห้ในห้องอยู่ดี อยากมีแพชชั่นในการใช้ชีวิตค่ะ ควรไปลองคุยกับนักจิตวิทยาหรือจิตแพทย์มั้ยคะ หรือเราก็แค่เป็นพวกloserเฉยๆ