พยายามทำดีที่สุดเลี้ยงลูก2คนแต่ลูกก็ดื้อพูดไม่ค่อยฟัง​ แต่มีเหตุการณ์​นึ่งเกิดขึ้นคือลูกเราวิ่งเล่นหน้าบ้านแล้วบ้านข้างๆมีเด็กแบ้วเขาแบ่งขนมให้แต่ลูกเรามันกินเยอะ​ ทั้งที่เราก็ซื้อให้ไม่ขาดแต่ก็ไม่ได้ฟุมเฟือย​แต่ลูกเราไปกินของเขาเยอะเกินแล้วพี่ของแฟนมีสักเป็นป้านน้องเอามาบอกย่าเขาว่าลูกเราไปแย่งเขากินกินของเขาจนเกือบหมด​ (แต่เราก็ห้ามลูกเราแล้วแล้วก็เอาขนมน้องไปแบ่งคืน​)​ แล้วย่ากะปูน้องมาว่าว่าไม่ดูลูกผิดที่เรา​ เราทำผิดงู้นผิดงี้เวลาลูกออกไปเล่นให้เดินตามไปเฝ้าตลอดคือเด็กมันก็เล่นธรรมดาเราก็เฝ้าดูยุใกล้ๆค่อยดูรถให้ว่ามีรถมาไหมอะไรอย่างงี้ลูกเราก็4กับ5ขวบแล้วคืออยากให้เขาได้เรียนรู้ได้มีเพื่อนเล่นแต่จะโดนห้ามนู้นนี่นั้นจนเด็กไม่มีอิสระเราก็ชอบเป็นคนคิดมากที่เราดูลูกเราก็ถักดอกไม้ถักกระเป๋าบ้างเพื่อหาเงินมาใช้เพราะแฟนก็ไม่ค่อยได้ใครแบบให้วันละ100ค่าขนมลูกก็หมดแล้ว(ลูก2คน)​เราก็ขี่รถไม่เป็นก็ต้องสั่งเซเว่นแล้วของมันจะได้กี่ชิ้นซื้อก็ต้องเหมือนกัน​ เงินเก็บเราก็เอาออกมาใช้มันไม่เคยพอเลย3คน​ จานช้ามก็ล้างข้าวก็หุงบ้านก็กวาดเช้าเย็นห้องน้ำก็ต้องล้างต้องอาบน้ำแต่งตัวให้ลูกหาข้าวให้กิน​ แต่รู้ไหมในบ้านเขามีคน8คนไม่มีใครทำงานบ้านเลยนอกจากเราแต่คนที่โดนว่าตลอดว่าไม่ทำอะไรก็คือเรามันทั้งเหนื่อยทั้งท้อมันรู้สึกแบบอดทนถึงขีดสุดแล้วจะระบายกะับใครก็ไม่ได้พ่อแม่เราเขาก็ไม่ค่อยอะไรแบบพอเล่าอะไรไปก็ตอบแบบเอออ้อให้อดทนนู้นนี่นั้นแล้วเราแต่งงานอายุ17เพราะอยากนี่พ่อแม่มาเพื่อที่จะได้ทำงานบ้างเพราะเราอยากเรียนต่อม.4แต่พ่อไม่ส่งขอทุนเรียนได้เขาก็ไม่ยอมเซนตกลงให้ก็เลยเลือกเดินออกมาแต่เราน่าจะเป็นซึมเศร้า​หลังคลอดคนแรกตอน19พอ8เดือนเราอยากกลับบ้านเขาก็ไม่ให้กลับมันเครียดหลายอย่างอยาก้ลิกเบือแต่มารู้ว่ากำลังท้องคนที่2ยิ่งหนักกว่าเดิมอยากกลับบ้านมากเราเลยคู่แขวนคอ​แค่ขู่และหามีดจะแท่งตัวฆ่าตัวตาย​จนมีปัญหา​กันจนเขายอมให้มายุบ้านพักนึ่ง1เดือนได้และเราเริ่มดีขึ้นกลัวด้วยว่าถ้าไม่กลับไปจะเป็นปัญหา​ใหญ่​แต่กลับไปก็เป็นแบบคือมันไม่เหมือนเดิมแล้วเขาอคติกลับเราไปแล้วทำอะไรเราก็ผิดไปหมดจนมาถึงปัจจุบัน​ทั้งที่เขาไม่รู้​เลยว่าอาการเราคือเคร​สุดๆชอบเอามาคิดมากแล้วก็แอบร้องไห้ประจำอยากรู้ว่าเราผิดอะไรนักหนาเครียดจนแบบเหมือนตายทั้งเป็นอะคนที่เคยคลอดมีใครเคยเป็นภวะหลังคลอดไหมมันก็มีเยอะแยะแต่เขาไม่เข้าใจที่เราอยู่ถึงทุกวันนี้คือเราจะกลับบ้านก็ไม่ได้เพราะพ่อแม่ก็ไม่ค่อยสนใจแก่เคยบอกไม่ได้ตั้งใจจะมีเราแต่เราหลุดมาเราเลยไม่รู้จะไปทางไหนดีนอกจากทนต่อไปเผื่อลูกรอจนเราได้ทำงานอาจจะดีขึ้นไม่ต้องทนอยู่บ้าน24ชั่วโมงที่เราเล่าให้ฟังเพราะเราไม่รู้จะไประบายกับใครแล้วจริงๆ😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭 เราอยากถามว่าเราผิดมากใช่ไหม