เล่าประสบการณ์แอบชอบเพื่อนแต่ต้องถอยอยู่ดี

สวัสดีค่ะ เราแค่อยากมาเล่าประสบการณ์ความรักครั้งนึงดู ส่วนตัวเป็นคนไม่กล้ากับความรักเอามากๆ เรื่องเกิดจากการเข้าเรียนมหาลัยตอนปี1 เราได้จับกลุ่มทำงานกับเพื่อนๆ งานค่อนข้างหนักทำกันแทบไม่ได้นอน แต่มันสนุกมากๆ กับการได้ทำงานกับเพื่อนใหม่ เราได้พูดคุยกับเพื่อนคนนึงขอเรียกว่า A นะคะ เพื่อนค่อนข้างคุยง่ายมากๆ คุยได้กับทุกคนเลยรวมถึงเรา จนได้มีเพื่อนคนอื่นๆ ชงเราด้วยแต่เป็นการชงเล่นๆ ที่เราก็เข้าใจดีเลยค่ะ แต่เราดันกลับคิดจริง กลายเป็นว่าเราชอบเพื่อนคนนั้น แต่ก็ไม่ได้บอกไปนะ เราคิดว่าคงได้อยู่ด้วยกันอีกนานทุกอย่างน่าจะพัฒนาไปเรื่อยๆ แล้วเราก็มีเพื่อนสนิทอีกคนที่ชื่อ B พอจากงานนั้นเสร็จ B ได้คุยกับ A มากขึ้นกว่าตอนทำงาน จนวันนึง B มา
บอกเราว่ากำลังคุยกับ A อยู่ เราช็อคอยู่เหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะระยะเวลาที่ชอบด้วยละมั้งที่เราชอบ A แต่เราเลือกที่จะไม่พูดอะไรไปนะ ไม่รู้จะไปขัดใจใครบ้างไหมแต่สำหรับเรามันเป็นเรื่องที่ยากมาก จนกระทั่ง B จะขอ A เป็นแฟน ในวันนั้นเรากลับจะต้องเป็นพยานรักให้เขาสองคน เจ็บมากเลยนะเราเองก็ไม่เข้มแข็งพอ พอทั้งสองคบกันไปก็ถึงจุดที่เลิกกันมันน่าแปลกที่ตรงกลางนั้นมันกลับเป็นเราอีกแล้ว (เราไม่รู้จะมีใครสงสัยไหมว่าทำไมเราไปอยู่ตรงกลางของทั้งสอง แต่ทุกสิ่งทุกอย่างเราพยายามเต็มที่แล้ว พยายามออกมาแล้วเราพยายามมากแล้วจริงๆนะ) ความรู้สึกเราไม่ได้ดีใจเลยนะ มันคงชาไปหมดแล้วอะไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองรู้สึกยังไงบ้าง พอเวลาผ่านมาเราก็ได้สนิทกับ A เหมือนแต่ก่อน (พอAคบกับBเราก็ถอยออกมาเพื่อให้เกียรติเพื่อนค่ะ) ถามว่ายังชอบไหม ใช่เรายังชอบเหมือนวันแรกที่เราได้ชอบเลย พอได้มาเรียนด้วยกันทำงานกันโครตรู้สึกดีเลยนะ แต่ทุกครั้งเราจะเบรกตัวเองและถอยออกมา จนไกลเรื่อยๆ และตอนนี้ไกลจนเราไม่เห็นเขาแล้วแต่ความรู้สึกของเราที่มีต่อ A ยังอยู่เหมือนเดิมเลย (เราไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับใครเลยนะ และปัจุบันทุกอย่างก็โอเคเลยนะ)

พิมพูดคุยกันได้นะคะ ถ้าได้มีเพื่อนคุยก็คงจะดีเหมือนกัน