สการแก้ไขแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7
เพื่อเพิ่ม การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ของ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติของไทย ในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
แผนพัฒนาฯ 1-6 เน้นเฉพาะเศรษฐกิจ

บรรณานุกรม

แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7


การแก้ไขแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7

เพื่อเพิ่มประเด็นการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และสิ่งแวดล้อมอย่างสมดุล

แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2535–2539) ถือเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญของการวางแผนพัฒนาประเทศไทย โดยมีการปรับแนวทางจากการมุ่งเน้นเพียงด้านเศรษฐกิจเป็นหลักในแผนฉบับที่ 1–6 ไปสู่การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์อย่างเป็นระบบ ซึ่งนับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของการจัดทำแผนพัฒนาฯ ที่ประเด็น “คน” ได้รับการยกระดับให้เป็นศูนย์กลางของการพัฒนา

การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวสะท้อนถึงความตระหนักว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ยั่งยืนนั้น ไม่สามารถเกิดขึ้นได้หากไม่พัฒนาคุณภาพของประชากร ทั้งในด้านการศึกษา สุขภาพ ทักษะ และคุณธรรมจริยธรรม

นอกจากนี้ แผนฉบับที่ 7 ยังเป็นครั้งแรกที่มีการบรรจุเป้าหมายด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างชัดเจน โดยกำหนดให้การพัฒนาเศรษฐกิจต้องดำเนินไปอย่างสมดุลกับการรักษาสิ่งแวดล้อม เพื่อรองรับการพัฒนาอย่างยั่งยืนในระยะยาว

ดังนั้น การแก้ไขและเพิ่มเติมสาระในแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 7 จึงเป็นไปตามกระบวนการที่ถูกต้องตามกฎหมาย และสอดคล้องกับแนวโน้มการพัฒนาโลกในขณะนั้นที่ให้ความสำคัญกับมนุษย์เป็นศูนย์กลาง และความยั่งยืนของระบบนิเวศเป็นรากฐานของการพัฒนา