สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 5
ทำไมเราอ่านเรื่องนี้แล้วมันไร้สาระมากเลยแฮะ
คือ คุณทำกับข้าวคือดีแล้ว เอาจริงคือคุณทำดีแล้ว .... ไม่ได้ผิดอะไรเลย ...แต่สามีหนีไปกินข้าวแม่ ซึ่ง...มันก็ไม่จำเป็นที่คุณต้องเทข้าวประชดก็ได้ไง คุณควรจะเก็บข้าวแล้วเอาไปกินตอนเย็นต่อแทน แล้วก็ไม่ต้องโกรธแล้ว
เข้าใจว่าน้อยใจ แต่มันไม่ต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้ก็ได้ คุณบอกสามีดีๆ ว่าเสียใจอ่ะ อุตส่าห์ทำให้กิน แต่ไม่กิน แล้วให้สามีง้อได้ไหม เช่น พาไปเลี้ยงขนมวันนี้ๆๆ เลย หรือวันเสาร์นี้ช่วยมาขัดห้องน้ำเลย หรือบลาๆๆ อะไรก็ได้ที่ให้เขาทำชดเชยสิ่งที่เขาไม่ยอมกินกับข้าวคุณแล้วทำให้คุณเสียใจ แล้วคุณก็เก็บกับข้าวให้เขากินตอนเย็นต่อ หรือถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้บ่อย คุณก็อาจจะเปลี่ยนไปทำเมนูที่มันเก็บค้างคืนได้ พวกต้มจับฉาย หรือแปรกับข้าวเป็นข้าวผัด บลาๆๆ เมนูที่มันสามารถไปกินอีกวันได้น่ะ มันก็ค่อยๆ สรรหาปรับเมนูกันไป
ถ้าแก้ปัญหาแบบนี้ พวกคุณจะไม่ทะเลาะกันเลยค่ะ ข้าวก็ไม่ถูกทิ้งให้เสียหาย และสามีก็รับรู้ได้ว่าคุณเสียใจ และเขาก็มีทางที่จะแก้ไขหรือแก้ตัวได้ คือ ไม่รู้จะทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ทำไม มองว่าเป็นปัญหาแล้วก็แก้ไขตามสถานการณ์ไปแทนไม่ดีกว่าเหรอ?
คือ คุณทำกับข้าวคือดีแล้ว เอาจริงคือคุณทำดีแล้ว .... ไม่ได้ผิดอะไรเลย ...แต่สามีหนีไปกินข้าวแม่ ซึ่ง...มันก็ไม่จำเป็นที่คุณต้องเทข้าวประชดก็ได้ไง คุณควรจะเก็บข้าวแล้วเอาไปกินตอนเย็นต่อแทน แล้วก็ไม่ต้องโกรธแล้ว
เข้าใจว่าน้อยใจ แต่มันไม่ต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้ก็ได้ คุณบอกสามีดีๆ ว่าเสียใจอ่ะ อุตส่าห์ทำให้กิน แต่ไม่กิน แล้วให้สามีง้อได้ไหม เช่น พาไปเลี้ยงขนมวันนี้ๆๆ เลย หรือวันเสาร์นี้ช่วยมาขัดห้องน้ำเลย หรือบลาๆๆ อะไรก็ได้ที่ให้เขาทำชดเชยสิ่งที่เขาไม่ยอมกินกับข้าวคุณแล้วทำให้คุณเสียใจ แล้วคุณก็เก็บกับข้าวให้เขากินตอนเย็นต่อ หรือถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้บ่อย คุณก็อาจจะเปลี่ยนไปทำเมนูที่มันเก็บค้างคืนได้ พวกต้มจับฉาย หรือแปรกับข้าวเป็นข้าวผัด บลาๆๆ เมนูที่มันสามารถไปกินอีกวันได้น่ะ มันก็ค่อยๆ สรรหาปรับเมนูกันไป
ถ้าแก้ปัญหาแบบนี้ พวกคุณจะไม่ทะเลาะกันเลยค่ะ ข้าวก็ไม่ถูกทิ้งให้เสียหาย และสามีก็รับรู้ได้ว่าคุณเสียใจ และเขาก็มีทางที่จะแก้ไขหรือแก้ตัวได้ คือ ไม่รู้จะทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ทำไม มองว่าเป็นปัญหาแล้วก็แก้ไขตามสถานการณ์ไปแทนไม่ดีกว่าเหรอ?
สมาชิกหมายเลข 1947222 ถูกใจ, maxijojo123 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 7701991 ถูกใจ, kokonoga ถูกใจ, silentkung ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5615282 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4093259 ถูกใจ, hippe ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 7930932 ถูกใจ, อ้ายมีบ่อ้าย ถูกใจรวมถึงอีก 60 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 11
เรื่องไม่เป็นเรื่องค่ะ ผู้ชายเป็นพวกคิดง่ายๆไม่คิดเยอะไม่ซับซ้อน คุณทำงานบ้านเหนื่อยงานยุ่งก็ไม่ต้องทำค่ะอาหาร ทำแล้วอารมณ์เสียอารมณ์ขึ้นหงุดหงิดไม่ต้องทำ เหนื่อยก็พัก สามีเค้าโตแล้วค่ะคุณหากินเองได้ บ้านแม่เค้าอยู่ใกล้ๆ ร้านกับข้าวกับปลาริมทางเยอะแยะ เหนื่อยก็พักก่อน อย่างที่บ้านเรามักจะหุงข้าวไว้เสมอ ถ้าไม่มีเวลาทำอาหารก็ไข่ดาวไข่เจียว หมูทอดกระเทียม หมู-ไก่ผัดพริกแกง เน้นเร็วๆง่ายๆ ถ้าพอมีเวลาว่างเว้นจากงานก็จะทำแกงเป็นหม้อ ผัดกระเพราหมูสับใส่กล่องแช่ตู้เย็นไว้ ทำครั้งนึงก็เผื่อเหลือเผื่อขาด สามีที่บ้านเข้าใจต่างคนต่างทำงานก็เหนื่อยพอกัน เราต้องดูแลจัดการสิ่งต่างๆให้ลูกอีก เป็นนี่จะให้สามีห่อกับข้าวที่บ้านแม่มาฝากด้วยค่ะ ใดๆคือแม่สามีทำเผื่อเราทุกครั้งเลยนะ แกงมัสหมั่น ข้าวขาหมู น้ำพริก ล่าสุดสามีหิ้วขนุนแกะเม็ดเรียบร้อยมาให้ค่ะแม่สามีทำมาให้ ไม่ต้องคิดเยอะหรือนอยจนเกินเหตุค่ะเสียสุขภาพจิต
ปล.นิสัยไม่ได้ดั่งใจก็เทกับข้าวกับปลาทิ้งอันนี้ใช้ไม่ได้นะคะ ที่บ้านทานเหลือก็เก็บ ตักแค่พอทาน สอนลูกตลอดเรื่องการกินการใช้ให้คุ้มค่า ลูกเราแปรงฟันยังปิดน้ำเลยค่ะ ยิ่งอาหารเค้าจะรู้เลยว่าเททิ้งไม่ได้คนยากคนจนคนไม่มีคนลำบากกว่าเรามีอีกเยอะ
ปล.นิสัยไม่ได้ดั่งใจก็เทกับข้าวกับปลาทิ้งอันนี้ใช้ไม่ได้นะคะ ที่บ้านทานเหลือก็เก็บ ตักแค่พอทาน สอนลูกตลอดเรื่องการกินการใช้ให้คุ้มค่า ลูกเราแปรงฟันยังปิดน้ำเลยค่ะ ยิ่งอาหารเค้าจะรู้เลยว่าเททิ้งไม่ได้คนยากคนจนคนไม่มีคนลำบากกว่าเรามีอีกเยอะ
สมาชิกหมายเลข 1947222 ถูกใจ, maxijojo123 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1158487 ถูกใจ, kokonoga ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5615282 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1493606 ถูกใจ, hippe ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5311812 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5887209 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4852604 ถูกใจรวมถึงอีก 8 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
เกิดความน้อยใจ กับสามีมากๆ อยากถามว่าเพื่อนๆคิดเห็นยังไง ??
สามี : เอา ไม่เสร็จทีเหร่อ
เรา : ใกล้แล้ว แปปเดียว
สามี : เดียวไปบ้านแม่ แปปนึง
"" กับข้าวก็เสร็จ รอสามีเมื่อไหร่จะกลับมา เลยเวลาประมาณ 10-15 น. เราเลยโทร
เรา : ไหน อยู่ไหน ไม่มากินข้าวละ (ได้ยินเสียงสามี เหมือนกำลังเคี้ยวอะไรอยู่ เสียงจาน)
สามี : นี้แร่ะ กำลังไป ทานขนมอยู่
เรา : อ่อ ไม่ใช่ไปทานข้าวใช่ไหม (อาการน้อยใจเริ่มออก)
สามี : ไม่ นี้แร่ะ กำลังกลับ
พอมาถึงบ้าน เราก็เห็นในปากเหมือนเคี้ยวอะไร เค้ายิ้มหัวเราะ เราก็ถามอีก ตกลงไปกินข้าวมาใช่ไหม
เค้าก็บอก " อ่า 2 ชามแล้ว "
เรา : แล้วที่เราทำละ เรารีบทำ รอนิสนึงไม่ได้เหอะ
สามี : ก็เธอทำช้านิ
ด้วยความที่โมโห และน้อยใจ เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรก เวลาเราทำกับข้าวอะไรเพื่อเค้าแต่เค้าก็บอกเดียวค่อยกิน กินบ้านแม่มาแล้ว ...
เรา ก็เอากับข้าวที่ทำไปเททิ้งทั้งหม้อ!!
เค้าก็ว่าเรา ทำไมใช้นิสัยแบบนี้ เรา:แล้วตัวเองละ ทำไมไม่รักษาน้ำใจเราบ้าง เราก็ยุ่งยังไม่ได้พักเลยตั้งแต่เช้า รอเวลานิสเดียวก็เสร็จแล้ว ทานน่ำ ทานขนมก่อนก็ได้นิ แต่เหมือนสามีไม่ได้สนใจกับคำพูดของเราเลย
สามี : ทีหลังไม่ต้องทำแล้วกับข้าว ....
เราก็ร้องไห้ เสียใจ คือความรู้สึกแบบ ที่เราพยายามทำ มันดีไม่พอเหร่อ แค่อยากให้เค้าได้ทาน ได้ชมกับฝีมือเราบ้าง เรากผ้ไม่ใช้คนทำกับข้าวเก่ง แต่พยายามทำมาตลอด ... หลังจากทะเลาะกัน เค้าก็รีบแต่งตัว ออกไปทำงานเลย ไม่ได้พูดอะไรกันต่ออีก ...