สำหรับท่านทั้งสอง ถึงจะไม่ใช่พ่อแม่แท้ ๆ เพราะบุญคุณที่เลี้ยงมา แม้แต่ชีวิตฉันก็สละให้ได้.

ผมจำไม่ได้แล้ว ว่าไปได้ยินแนวคิดนี้มาจากไหน ... แต่เหมือนเคยมีคนอธิบายไว้ประมาณนี้ครับ "การกินเนื้อสัตว์ จริงๆ แล้วไม่ถือว่าบาป" "เพราะมนุษย์กินเพื่อดำรงชีวิต แต่สิ่งที่ควรรู้สึกละอาย

เราเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือสวดมนต์มาก ซึ่งเนื้อหาในหนังสือสวดมนต์จะมีเกี่ยวกับเรื่องบาปบุญคุณโทษเรื่องหลักธรรม และมีบทสวดมนต์พาหุงมหากาอิติปิโสด้วย แต่ที่สงสัยอย่างนึงก็คือหนังสือสวดมนต์ที่เขาพิมพ์แจกฟ

ฉันอยู่บ้านดับน้าสาวบ้านนี้ฉันอยู่มาตั้งเเต่เด็กๆสมัยก่อนทำเกษตรทำนาเเละเลี้ยงวัวปัจจุบันเลี้ยงเเต่วัวยายฉันเสียไปละ 5 เดือน แกสั่งเสียไว้ว่าให้บ้านหลังนี้ให้ฉันกับน้าอยู่ด้วยกันดูเเลบ้านเเต่น้าฉันนิส

หลังจากเล่าเรื่องผิวของฉันใน EP.4 ฉันก็เริ่มสงสัยว่า… ฉันเป็นคนเดียวไหมที่รู้สึกว่าทำทุกอย่างแล้ว แต่ผิวกลับไม่ดีขึ้นเท่าที่ควร? ฉันเลยตัดสินใจทำแบบสำรวจง่าย ๆ ถามตรง ๆ ว่า “คุณล้างหน้าย

🌸​ตอนที่ 3 : ความจริงที่ไม่เคยปรานีใคร เช้าวันถัดมา ฉันตัดสินใจไปหาเขาที่ห้อง ไม่ใช่เพราะอยากจับผิด แต่เพราะอยากรู้ ว่าเรายังพอเหลืออะไรให้รักษาไหม กุญแจหมุนเปิดออกอย่างง่ายดาย และสิ่งแรกที่ฉันเห็น

ฉันคุ้นว่าหล่อนเคยมาส่งจดหมายแถวนี้นะ

ตามนั้นค่ะ อยากได้คำแนะนำจากพี่ๆที่แต่งนิยาย/คอมมิคมาช่วยหน่อยว่าควรทำยังไงให้เนื้อเรื่องออกมาไม่แปลกค่ะ(ที่เราจะแต่งอยู่ในช่วงยุคอยุธยานะคะ)

ริน ระพี เป็นนางเอกที่เด็ดดวงจริงๆ เหมือนจะเป็นคนหัวอ่อนนะ แต่ไม่เลยหล่อนใจเด็ดจริงๆ ที่กล้าไปถามความสัมพันธ์ ดวงสวาท กับ ปลัด ตรงๆ กับดวงสวาท ไม่ปล่อยให้ตัวเองเข้าใจพระเอกผิด เหมือนละครน้ำเน่าทั่วๆไป