ทำไมต้องมีชีวิตอยู่

เราเป็นเด็กคนนึงที่อยู่ในช่วงวัยรุ่นกลางๆ เราตั้งคำถามกับตัวเองทุกครั้งในแต่วันว่า ทำไมต้องมีชีวิตอยู่ เราโตมากับคำพูดที่บอกว่ายิ่งโตยิ่งเหนื่อย ทำให้เราคิดว่าทำไมต้องอยู่ถึงตอนที่เหนื่อย ทั้งๆที่จะเหนื่อยเมื่ออายุมากขึ้นแท้ๆ เราคิดเรื่องนี้หลายครั้ง ถ้าเรายิ่งอยู่ยิ่งต้องรับรู้ถึงการสูญเสีย การจากลา ทำไมต้องพยายามกับการใช้ชีวิตขนาดนั้น เราคิดแบบนี้บ่อยครั้ง แต่ทุกครั้งที่เราคิดเราก็นึกถึงเพื่อน นึกถึงครอบครัว นึกถึงคนที่เรารัก เราสับสนกับตัวเองมาก แต่สุดท้ายในทุกๆวันเราก็ยังสงสัยว่าทำไมต้องมชีวิตอยู่ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ🙏🏻