ช่วยแต่งต่อหน่อยค่ะ 2บท กลอน8

@ ธรรมใดในมิตรพร้อม......พันธ์ทวี รักเพื่อนมนุษย์พิสุทธิ์วิถี......ถ่องแท้ รักจริงยิ่งยอมพลี................ชีพสละ อิ่มจิตมิตรภาพแล้.....เลื่อนหล้าสู่สรวง

เที่ยงคืนของวันที่ยี่สิบแปด ไร้แสงแดดมืดมิดจิตแจ่มใส ตาค้างเหมือนมีไม้มาถ่างไว้ ที่ไหนได้ยายก็ค้างเป็นเพื่อนตา =.,=

@ วันนี้เกิดใหม่ กายจิตแจ่มใส กว้างไกลกว่าเคย พระโปรดเมตตา ปัญญางอกเงย ซึมซับ"รหัส"เผย มิเฉย หมั่นกระทำ กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘

กาพย์กลอนฉบัง ๑๖ ...ขอเชิญ ชวนเพื่อน กานท์ไทย............อย่าหลีก ลี้ไกล..................กาพย์ใช่ ยากเกิน กำลัง กลอนฤๅ ฤพ้น "เพียร"ขลัง...................มานะ บ่ยั้ง.......................

ครับ

:)

แต่งได้แล้ว1บทอต่บทที่สองคิดไม่ออกจริงค่ะช่วยหน่อยนะคะ "ฟ้ามืดครึ้มซึมเศร้าปวดร้าวจิต ชวนให้คิดถึงความหลังอันหดหู่ เมื่อแดดออกฟ้าสวยงามช่างน่าดู เราต้องสู้กับหลายสิ่งที่เข้ามา" ช่วยแต่งต่อ