เราคบกับแฟนมา10ปีและเลิกกันไป ผ่านไปเกือบ2ปีแล้ว เราทั้งคู่ต่างมีแฟนใหม่แล้ว เราต่างคนต่างคือทรัพย์สินที่เคยร่วมกัน (เป็นของชิ้นใหญ่ต้องใช้เวลาจัดการค่ะ) ช่วงระหว่างที่เลิกกัน แฟนเก่าเราก็มีขับรถมาดู ว่าเรามีชีวิตเป็นอยู่ยังไง แต่ไม่ได้เจอหน้ากัน เขาเป็นคนบอกเราเอง ตอนนี้เราเคลียทรัพย์สินกันจบแล้ว แต่ก่อนเคลียก็มีปัญหากัน เราต้องใช้รถยนต์ในการเดินทางมาทำงาน ส่วนเขาใช้มอเตอร์ไซด์ เป็นสิ่งของที่หามาร่วมกัน แต่แฟนปัจจุบันแฟนเก่าเราเขาค่อนข้างระแวง ไม่สบายใจ เราเลยเคลียคืนไป เพราะเป็นชื่อเขา และเอามอเตอร์ไซด์มา ลึกๆเราก็ยังเสียดายรถยนต์อยู่แต่เพื่อความสบายใจของคนใหม่เราต้องยอมรับ เพราะแฟนเก่าเราเขาติดบูโรไม่สามารถกู้ซื้อรถใหม่ได้
ช่วงที่คืนของเราไม่ได้เจอหน้ากันต่างคนต่างเอาของไว้ที่หอ แต่สิ่งที่ตามมาที่ทำให้เราไม่โอเค แฟนเก่าเรา เขาเอาเรื่องเราไปบอกเจ้าของหอพักที่เราอยู่ บอกหัวหน้างาน รวมถึงเพื่อนๆ และพ่อแม่เรา(แต่เขาติดต่อพ่อแม่เราไม่ได้) บอกว่าเราสองคนเลิกกัน ให้ช่วยดูแลเรา ในการเดินทางมาทำงาน การใช้ชีวิต เรารู้สึกว่าตัวเราเป็นปัญหา ทำไมถึงต้องฝากให้คนอื่นดูแลเรา และไปบอกหัวหน้าที่ทำงานเรา เราไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง ไม่รู้เขาจะเอาเรื่องเราไปเล่าต่อไหม เจ้าของหอก็ทักมาหามาถามเรา เราไม่ได้อยากให้มาสงสาร เพราะเราผ่านจุดนั้นและทำใจอยู่ได้ได้ อีกทั้งเป็นเรื่องส่วนตัวที่ไม่ควรบอก
ตอนนี้เราเสียใจที่รถของเราที่ร่วมหาร่วมสร้างมาต้องจากไปตลอดกาลอยู่กับแฟนเก่า และรู้สึกแย่ที่เรื่องของเราถูกเล่าให้คนอื่นฟัง เราเข้าใจถึงความหวังดีห่วงใยของเขา แต่เราแค่ไม่ต้องการ และเรื่องนี้ได้ถูกปากต่อปากเอาไปพูด จนเราแทบไม่อยากมาทำงาน ไม่อยากเจอใคร เราควรจะผ่านช่วงเวลาแบบนี้ยังไง หรือใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้แชร์ได้นะคะ
เรื่องแฟนเก่าทำให้เราหนักใจ
ช่วงที่คืนของเราไม่ได้เจอหน้ากันต่างคนต่างเอาของไว้ที่หอ แต่สิ่งที่ตามมาที่ทำให้เราไม่โอเค แฟนเก่าเรา เขาเอาเรื่องเราไปบอกเจ้าของหอพักที่เราอยู่ บอกหัวหน้างาน รวมถึงเพื่อนๆ และพ่อแม่เรา(แต่เขาติดต่อพ่อแม่เราไม่ได้) บอกว่าเราสองคนเลิกกัน ให้ช่วยดูแลเรา ในการเดินทางมาทำงาน การใช้ชีวิต เรารู้สึกว่าตัวเราเป็นปัญหา ทำไมถึงต้องฝากให้คนอื่นดูแลเรา และไปบอกหัวหน้าที่ทำงานเรา เราไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง ไม่รู้เขาจะเอาเรื่องเราไปเล่าต่อไหม เจ้าของหอก็ทักมาหามาถามเรา เราไม่ได้อยากให้มาสงสาร เพราะเราผ่านจุดนั้นและทำใจอยู่ได้ได้ อีกทั้งเป็นเรื่องส่วนตัวที่ไม่ควรบอก
ตอนนี้เราเสียใจที่รถของเราที่ร่วมหาร่วมสร้างมาต้องจากไปตลอดกาลอยู่กับแฟนเก่า และรู้สึกแย่ที่เรื่องของเราถูกเล่าให้คนอื่นฟัง เราเข้าใจถึงความหวังดีห่วงใยของเขา แต่เราแค่ไม่ต้องการ และเรื่องนี้ได้ถูกปากต่อปากเอาไปพูด จนเราแทบไม่อยากมาทำงาน ไม่อยากเจอใคร เราควรจะผ่านช่วงเวลาแบบนี้ยังไง หรือใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้แชร์ได้นะคะ