คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 15
ไม่ได้จะขิงนะคะ แต่เราหวั่นไหว กับเรื่องแบบนี้มาก
ตอนเราเด็กๆ แม่เราปั่นจักรยานเก็บขยะขาย หนักกว่านี้อีกค่ะ
(มีรถไสไม่รู้เราเรียกถูกไหมลืมแม่เอาอะไรมัดพ่วงกับจักรยานด้านหลังให้ใส่ขยะได้เยอะขึ้น) บางครั้งเวลาที่แม่ไปเก็บขยะที่งานจังหวัดอะไรที่คนเยอะๆตอนนั้นเรายังเล็กแม่อุ้มเราไปด้วย ใส่เราในรถขยะของแม่ และเอากระดาษลังปิดตัวให้เรานอนในรถไส
เราโผล่หน้าออกมา มองคนเดินผ่านไปมามากมาย คนก็มองเราทุกคนที่เดินผ่าน แต่เราสนใจร้านของเล่นร้านตุ๊กตาเต็มไปหมดมองตามประสาเด็กผญ. เรารีบมุดหน้าลงไปไม่มองดีกว่าเพราะกลัวอยากได้ แต่แม่ไปเก็บตุ๊กตาหมาน่ารักที่มันขยับได้แต่กลไกพังของร้านขายของเล่นเค้าทิ้งแล้วมาให้เราเล่น
แม่ทำอาชีพนี้ ส่งเราและพี่เรียนตั้งแต่ป.1-ม.3
ตอนแม่ผ่านมาเก็บขยะหน้ารร.ผ่านมาเจอเรา แม่เราทำเป็นไม่รู้จักเราเพราะกลัวเราอาย แต่กลับกันเราไม่อายเลย อยากจะเจออยากจะส่งยิ้มทักทายแม่ตอนผ่านหน้ารร.
ไม่เคยอับอายที่มีแม่ เป็นคนเก็บขยะ ส่งเราและพี่เรียนหนังสือ
มิหนำซ้ำเราเห็นแม่เราลำบาก
เรายิ่งตั้งใจเรียน เป็นเด็กดี ไม่เคยเกเร ไม่เคยทำให้แม่ เหนื่อยใจมากขึ้น ช่วยแบ่งเบาพาระทุกอย่าง
และเราได้ทุนเรียนดีความประพฤติดี แต่ฐานะยากจนทุกปี ตั้งแต่ ประถมจนจบ ม.3 ยัน จบปวช3 (พี่ชายก็ได้ตลอดค่ะ)แต่มีช่วงนึงที่พี่ชายไม่ได้เพราะทะเลาะกับเพื่อน เพราะโดนเพื่อนรังแกบูลี่ เลยสู้กลับจากนั้นครูกลับมองว่าพี่เรานิสัยไม่โอเค
เรื่องของจิตใจมันสอนกันบังคับกันยากค่ะ บางคนสอนแล้ว ก็อายอยู่ดี
เพราะเค้าไม่เข้าใจ
และเราเข้าใจความรู้สึก ของเด็กค่ะ ว่ารู้สึกยังไง เพราะเคยผ่านมาก่อน
เราโดนเพื่อน ที่นิสัยแย่ๆ ล้อ ว่าแม่เก็บขยะ หลายคน
ไม่ได้ทำอะไรให้เรารู้สึก น้อยใจเลยสักครั้ง
เพราะคนที่มีสมองคิดดูถูกคนอื่นตัวมันเองก็น่าสมเพสมากพอแล้ว
และ
แทนที่จะเอามาเวลามาอายเพื่อน ต้องรู้จักต่อสู้ช่วยเหลือตัวเองให้ไวเพราะไม่มีความมั่นคงเราต้องสร้างมันขึ้นมาและช่วยแบ่งเบาพาระไม่มีเวลาที่จะนั่งอายใครแล้วไม่มีประโยชน์เสียเวลาค่ะ
ไม่ว่าแม่เราจะทำอาชีพอะไรมันสุจริต เราโคตรภูมิใจเลย
🐝ชีวิตเรา ณ ปัจจุบันจากเด็กยากจนคนนั้นที่แอบมองร้านขายตุ๊กตาในรถขยะของแม่
ตอนนี้ เรามีเกือบทุกๆอย่างที่อยากได้ครบหมดแล้วพื้นฐานของชีวิตที่ค่อนข้างดีและปลอดภัย รวมถึงตุ๊กตา,ฟิกเกอร์ เรามีเยอะมากทั้งเล่นและขายด้วย เล่นหลายวงการ จนต้องหยุดสะสมใหม่เพราะบ้านไม่มีที่เก็บ ตอนอายุ19เป็นต้นมาหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองและไม่เคยมองว่าอาชีพไหนที่ด้อยกว่าต่ำกว่าเลย ทุกอาชีพมีคุณค่า ถ้าไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน
ตอนเราเด็กๆ แม่เราปั่นจักรยานเก็บขยะขาย หนักกว่านี้อีกค่ะ
(มีรถไสไม่รู้เราเรียกถูกไหมลืมแม่เอาอะไรมัดพ่วงกับจักรยานด้านหลังให้ใส่ขยะได้เยอะขึ้น) บางครั้งเวลาที่แม่ไปเก็บขยะที่งานจังหวัดอะไรที่คนเยอะๆตอนนั้นเรายังเล็กแม่อุ้มเราไปด้วย ใส่เราในรถขยะของแม่ และเอากระดาษลังปิดตัวให้เรานอนในรถไส
เราโผล่หน้าออกมา มองคนเดินผ่านไปมามากมาย คนก็มองเราทุกคนที่เดินผ่าน แต่เราสนใจร้านของเล่นร้านตุ๊กตาเต็มไปหมดมองตามประสาเด็กผญ. เรารีบมุดหน้าลงไปไม่มองดีกว่าเพราะกลัวอยากได้ แต่แม่ไปเก็บตุ๊กตาหมาน่ารักที่มันขยับได้แต่กลไกพังของร้านขายของเล่นเค้าทิ้งแล้วมาให้เราเล่น
แม่ทำอาชีพนี้ ส่งเราและพี่เรียนตั้งแต่ป.1-ม.3
ตอนแม่ผ่านมาเก็บขยะหน้ารร.ผ่านมาเจอเรา แม่เราทำเป็นไม่รู้จักเราเพราะกลัวเราอาย แต่กลับกันเราไม่อายเลย อยากจะเจออยากจะส่งยิ้มทักทายแม่ตอนผ่านหน้ารร.
ไม่เคยอับอายที่มีแม่ เป็นคนเก็บขยะ ส่งเราและพี่เรียนหนังสือ
มิหนำซ้ำเราเห็นแม่เราลำบาก
เรายิ่งตั้งใจเรียน เป็นเด็กดี ไม่เคยเกเร ไม่เคยทำให้แม่ เหนื่อยใจมากขึ้น ช่วยแบ่งเบาพาระทุกอย่าง
และเราได้ทุนเรียนดีความประพฤติดี แต่ฐานะยากจนทุกปี ตั้งแต่ ประถมจนจบ ม.3 ยัน จบปวช3 (พี่ชายก็ได้ตลอดค่ะ)แต่มีช่วงนึงที่พี่ชายไม่ได้เพราะทะเลาะกับเพื่อน เพราะโดนเพื่อนรังแกบูลี่ เลยสู้กลับจากนั้นครูกลับมองว่าพี่เรานิสัยไม่โอเค
เรื่องของจิตใจมันสอนกันบังคับกันยากค่ะ บางคนสอนแล้ว ก็อายอยู่ดี
เพราะเค้าไม่เข้าใจ
และเราเข้าใจความรู้สึก ของเด็กค่ะ ว่ารู้สึกยังไง เพราะเคยผ่านมาก่อน
เราโดนเพื่อน ที่นิสัยแย่ๆ ล้อ ว่าแม่เก็บขยะ หลายคน
ไม่ได้ทำอะไรให้เรารู้สึก น้อยใจเลยสักครั้ง
เพราะคนที่มีสมองคิดดูถูกคนอื่นตัวมันเองก็น่าสมเพสมากพอแล้ว
และ
แทนที่จะเอามาเวลามาอายเพื่อน ต้องรู้จักต่อสู้ช่วยเหลือตัวเองให้ไวเพราะไม่มีความมั่นคงเราต้องสร้างมันขึ้นมาและช่วยแบ่งเบาพาระไม่มีเวลาที่จะนั่งอายใครแล้วไม่มีประโยชน์เสียเวลาค่ะ
ไม่ว่าแม่เราจะทำอาชีพอะไรมันสุจริต เราโคตรภูมิใจเลย
🐝ชีวิตเรา ณ ปัจจุบันจากเด็กยากจนคนนั้นที่แอบมองร้านขายตุ๊กตาในรถขยะของแม่
ตอนนี้ เรามีเกือบทุกๆอย่างที่อยากได้ครบหมดแล้วพื้นฐานของชีวิตที่ค่อนข้างดีและปลอดภัย รวมถึงตุ๊กตา,ฟิกเกอร์ เรามีเยอะมากทั้งเล่นและขายด้วย เล่นหลายวงการ จนต้องหยุดสะสมใหม่เพราะบ้านไม่มีที่เก็บ ตอนอายุ19เป็นต้นมาหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองและไม่เคยมองว่าอาชีพไหนที่ด้อยกว่าต่ำกว่าเลย ทุกอาชีพมีคุณค่า ถ้าไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน
ความคิดเห็นที่ 2
ยังไม่มีประสบการณ์ ลูกเพิ่ง 6 ขวบค่ะ แต่อยากมาให้กำลังใจค่ะ
แต่ถ้าเกิดเหตุการณ์นี้กับตัวเอง ไม่รู้ว่าผิดหรือถูกนะคะ แต่อย่างแรก จะทำความเข้าใจว่า ลูกเข้าสู่วัยรุ่น
เรื่องอัตลักษณ์ เรื่องเพื่อนน่าจะเป็นเรื่องสำคัญที่สุดตอนนี้
เราคงคุยกับเค้าว่า จะให้พ่อไปส่งตรงไหน หรือให้ถอดเสื้อยูนิฟอร์มตอนไปส่งลูก
ให้ความรัก ความเข้าใจเค้าเพิ่มขึ้น พอเค้าโตขึ้นเข้าน่าจะเข้าใจ
ว่าทุกอาชีพที่สุจริต เป็นอาชีพที่มีเกียรติและควรได้รับการยกย่อง
การจะหาเงินมาเลี้ยงดูเค้าให้เติบโตได้ต้องแลกความความเหนื่อยยากขนาดไหน
และเค้าจะเข้าใจว่า คนที่ดูถูกคนอื่น เป็นมนุษย์ Toxic ที่ไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้น ควรออกห่างค่ะ
แต่ถ้าเกิดเหตุการณ์นี้กับตัวเอง ไม่รู้ว่าผิดหรือถูกนะคะ แต่อย่างแรก จะทำความเข้าใจว่า ลูกเข้าสู่วัยรุ่น
เรื่องอัตลักษณ์ เรื่องเพื่อนน่าจะเป็นเรื่องสำคัญที่สุดตอนนี้
เราคงคุยกับเค้าว่า จะให้พ่อไปส่งตรงไหน หรือให้ถอดเสื้อยูนิฟอร์มตอนไปส่งลูก
ให้ความรัก ความเข้าใจเค้าเพิ่มขึ้น พอเค้าโตขึ้นเข้าน่าจะเข้าใจ
ว่าทุกอาชีพที่สุจริต เป็นอาชีพที่มีเกียรติและควรได้รับการยกย่อง
การจะหาเงินมาเลี้ยงดูเค้าให้เติบโตได้ต้องแลกความความเหนื่อยยากขนาดไหน
และเค้าจะเข้าใจว่า คนที่ดูถูกคนอื่น เป็นมนุษย์ Toxic ที่ไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้น ควรออกห่างค่ะ
แสดงความคิดเห็น
ลูกสาวอยู่ป.5 แต่อายที่พ่อ เป็นไรเดอร์