ก่อนอื่น ผมทำงานโรงแรมครับ พนักงานต้อนรับส่วนหน้า คอยรับจองห้องคุยโทรศัพท์กับลูกค้า เมื่อสองสามวันก่อน ผมเกิดป่วย เป็นไข้ อาเจียน ต้องไห้น้ำเกลือ นอนพัก เพราะเวียนหัวมากไป บ้านหมุนเลย แต่!! สิ่งที่เราไม่คาดคิดคือ ผมไลน์เข้ากลุ่มหาพนักงานด้วยกัน ว่า วันนี้ป่วย อาจไปทำงานไม่ไหว พอจะหยุดได้ไหม หรือใครมีธุระไหนสามารถบอกได้เลยนะ แต่ทุกคนอ่านแต่ไม่ตอบ และมีอยู่คนหนึ่งตอบว่า ให้น้ำเกลือเสร็จกี่โมง มาไม่ได้เลยหรอ ผมถึงกับอึ้งเลย เลยคิดย้อนไปว่า  ทำไมเวลาคุณๆป่วย เราก็ช่วยเหลือทุกครั้งอยู่ควบเวลาเป็นของอีกกะให้ได้เวลาฉุกเฉิน(หลายครั้งด้วย) แต่พอเวลาเราป่วยแค่วันเดียวจะลาแบบฉุกเฉินกลับไม่มีใครช่วยเหลือ ได้แต่คิดในใจ!! แต่ไม่พูดดีกว่าเพื่อจะได้ไม่มีปัญหาเวลาทำงาน..
....หลังจากที่ได้อ่านไลน์กลุ่มที่มีคำพูดว่า ให้น้ำเกลือเสร็จกี่โมง มาไม่ได้เลยหรอ / ความรู้สึกคือแบบแย่มาก พูดไม่ออก นี่ซินะที่เรียกว่า อย่าให้ใจคนที่ทำงานมากจนเกินไป เพราะเราลาออกเขาก็หาใหม่ได้....