การดับไม่เหลือ

เรื่อง “ลุงหวีด ฆราวาสผู้บรรลุธรรมขั้นสูง” (คุณลุงหวีด บัวเผื่อน “จิตที่พ้นทุกข์”) ตอนหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน แข็งแรงอยู่ หลังฉันแล้วท่านมักจะเทศน์อบรมฆราวาสและตอบปัญหาธรร

จิตเปลี่ยนไปเพราะอะไร รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ก็ให้รู้เพราะอะไร เป็นหนึ่งขณะที่จิตตั้งอยู่ จิตที่ตั้งอยู่นั้นดับลงพร้อมกับอาการ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ก็รู้ว่าดับลง เป็นหนึ่งขณะที่จิตดับ

คำในพระไตรปิฎก ส่วนใหญ่ เป็นคำกิริยา ไม่ใช่คำนาม 1.รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน เป็น กิริยารู้ 2.ดับตัวตน เป็นกิริยารู้ 3.ฌาน เป็นกิริยารู้ 4.สุญญต อนิมิต อัปณิหิต สมาธิ เป็นกิริยารู้ 5.ญาน เป็นกิ

รูปาวจร อรูปาวจรจิต เป็นจิตที่พ้นจากกามรมณ์ จึงท่องเที่ยวอยู่ในรูปภพและอรูปภพ แสดงว่าจิตประเภทนี้ ก็เกิดจากการสติปัฏฐานในกามภพ มาก่อน อันเป็นจิตที่ทำสติปัฎฐาน รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานมาก่อน กา

Q:จิตถูกปรุงแต่งจึงเป็นการเริ่มของทุกข์ แล้วเป็นสันตติสืบต่อไล่ไปตามสายปฏิจสมุปบาท ทำไมเราจึงรู้ได้ว่าการปรุงแต่งหรือทุกข์เกิดขึ้นแล้ว

ความจริงมันไม่ใช่การปล่อยวาง การปล่อบวางนั้นเป็นผล มันเกิดภายหลังการมีเหตุ เหตุคือจิตวางเฉย เป็นอุเบกขา ต่ออารมณ์ ต่อผัสสะที่มากระทบ อันอารมณ์จาก รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ทุกอย่างจึงมีที่มา

1.มีวสีในฌานจึงจำฌาน(สัญญา)มาภาวนาได้ ไม่มีวสีก็จบ ไม่ต้องคุยต่อว่าไม่ต้องใข้ฌาน 2.วสีคือเข้าออกได้ไวคล่องแคล่ว และย้ายฌาน (ขณิก)ไปรับรู้อารมณ์ทางขันธ์5ต่างๆได้ 3.ฌานที่เคลื่อนย้ายไปตาม2 ก็ดับตามอารมณ