สวัสดีครับๆ พี่ๆน้องๆชาวพันทิพทุกคน
จะทำยังไงดีตอนนี้เราเครียดมาก จะร้องทั้งวัน
จิตใจเราหดหู่มากๆ เราต้องดูแลคนป่วย
คือพี่สาวเราเป็นโรค sle (แพ้ภูมิตัวเอง)
แล้วโรคลงสมอง ทำให้เมื่อ5ปีที่แล้ว เค้าเคยชัก
แล้วก็นอนโรงพยาบาลนานมากเป็น3เดือน
อาการก็ขึ้นๆลงๆบ้างตามประสา
แต่เมื่อเดือนที่แล้ว เรานอนอยู่ที่เตียงเรา
คือเรากับพี่นอนด้วยกันในห้อง เพราะเราต้องดูแลพี่
เราได้ยินเสียงเหมือนคนสะอึด เราตื่นแล้วหันไปมอง
สรุปพี่เราชักอยู่ เราก็รีบพาไปส่งโรงพยาบาลท้นมี
แต่ผลสรุปว่า ไปก็ไม่ได้มีอะไร เอาเลือดไปตรวจ เอ็กซเรย์
บลาๆ ก็ไม่เจอ แอดมินอยู่สองคืน ปรากฎว่า กลับมาบ้านได้3-4วัน
กลางคืนเอาอีกแล้ว แต่รอบนี้ดีที่เรายังไม่หลับ
เพราะเราพะวงมาก พอเรารู้ว่าพี่ใกล้ชัก เรารีดเอาผ้ามาเช็ดตัว
แล้วโทรเรียก ambulance ทันที สรุปไปชักที่โรงพยาบาล
ก็เหมือนเดิม ไม่เจอสาเหตุ อยู่2-3วัน กลับมา ก็แบบเดิมอีก
แล้วคือตอนนี้เราเครียดมาก เราไม่กล้านอนเลย เสียงอะไรๆนิดๆหน่อยๆ
แค่พี่ผลิกตัว เราก็จะต้องลุกขึ้นมานั่งจ้องไม่กล้าหลับตา
เป็นมาได้เดือนนึงแล้ว เราเพลียและเครียดมาก ส่วนตัวเป็นโรคซึมเศร้า
มาได้3ปีแล้ว ลำพังก็อยากตๅยทุกวัน มาเจอแบบนี้ เราท้อมาก
เราเครียดสุดๆ ตอนนี้เราระแวง เราหลอนไปหมด
เราจะทำยังไงดี หาทางออกไม่เจอเลย 😭😭😭😭😭
ทีนี้กว่าจะได้นอน ก็พี่สาวตื่นเช้า ได้นอนก๋แปปนึง เพราะเหมือนเราพะวงตลอด
เราร้องให้ในใจบ่อยมาก บางครั้งไปยืนแอบร้องตรงระเบียงโรงพยาบาล
อยากกระโดดตึกลงมาให้มันพ้นๆไป เราท้อมาก จะทำยังไงดี
ปกติเวลาพี่เราชัก จะหลับไป ตื่นมาก็ปกติ
แต่เราจะพาส่งโรงพยาบาลทุกครั้ง
ใดๆคือเราสงสารเวลาเค้าเจาะนุ่นเจาะนี่

ปล.กินยากันขักมาตลอดตั้งแต่ครั้งแรกที่ชัก ไม่เคยขาดยาสักมื้อ
กินตรงเวลา เมื่ออาทิตย์ที่แล้วหมอเพิ่งจะเพิ่มโดสให้ ให้กินวันละสองรอบแทน
เพราะหมอก็งงว่าทำไมถึงชักบ่อย ทั้งๆที่เจาะไขสันหลังก็ไม่เจออะไร
ทุกข์เหลือเกินตอนนี้ 😭😭😭😭