เรามักจะเจอประจำและหงุดหงิดมากด้วยเวลาที่แม่เจอกับเพื่อนๆตัวเองก็ชอบพูดเรื่องของเราในทางเสียๆหายๆประมาณว่าวันๆไม่ทำไรหรือมักจะโทษเราทั้งที่ไม่ใช่ความผิดของเราเช่นเพราะเราไม่ทำอย่างนั้นจึงเกิดอย่างนี้ขึ้น และก็มีอีกเยอะจนเรารู้สึกว่าไม่อยากจะพูดหรือเจอกับใครแล้วเพราะแม่เราพูดซะเราไม่มีภาพลักษณ์ที่ดีเลย เราเหนื่อยกับงานมามากอยากจะพักผ่อนให้สุดๆนอนคือนอนแล้วว่างๆก็ลุกมาอ่านหนังสือหรือวาดรูปไอเดียงานเป็นกิจวัตรของเราเองแต่แกชอบมาแทรกแซงเวลาพักผ่อนของเราจนแทบจะไม่มีเวลาพักผ่อนเลยหลังทำเสร็จ และแน่นอนแกก็จะเอาเราไปเม้าท์กับเพื่อนแกต่อและชอบเอาไปเปรียบเทียบกับคนอื่นๆ ผมควรจะพูดกับแกตรงๆว่าเวลาอยู่กับเพื่อนแกก็พูดให้เกียรติกันบ้างถ้าเป็นเรื่องของเราหรือว่าปล่อยผ่านเพราะเป็นความสุขของแกดีครับ