รำไงให้ไม่มั่นเกินคะ

................................................................................... เชื่อว่ากระทู้คำถามทำนองนี้คงมีพี่ๆเพื่อนๆในนี้ได้สนทนากันมาบ้างแล้ว ผมเองก็เคยมีคำถามนี้อยู่ในใจเสมอมาตั้งแต่เริ่ม

เรื่องมีอยู่ว่า มีรุ่นพี่คนนึ่งที่เราแอบปลื้มตั้งแต่ตอนที่เรายังเรียนอยู่มัธยมต้นตอนนั้นเราอยู่. ม. 1ส่วนรุ่นพี่คนนั้นก็อยู่ม.2 ก่อนอื่นขอเล่าแต่เริ่มต้นเลยนะค่ะเริ่มจากตอนที่เข้าม.1ใหม่ๆเราเหมือคนไม่

คนที่จะพูดถึงไม่ใช่ย่าแท้ๆนะคะ คือเรารู้สึกว่าแกยุ่งเรื่องเรามากเกินไปค่ะตั้งแต่เรื่องการเรียนมาบงการนู้นนั้นนู้นนี้ทำตัวเหมือนเลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็กๆแกไม่เคยเลี้ยงเราเลยค่ะแบบไม่เคยเลี้ยงเลย จนโตมาก็

สวัสดีค่ะ เราอยู่ม.5ปีนี้เป็นปีที่มีผอ.คนใหม่เข้ามาแล้วเขาทำให้โรงเรียนมีงานการแสดงต่างๆมากมาย เช่น เชิญคนแขกผู้ใหญ่มาในพิธีนู้นนี้ ซึ่งตอนนี้มีงานกาชาด อะไรสักอย่าง แต่เป็นงานใหญ่มากกกกก ต้องการนางรำ

คือ เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ​ คือเรากำลังซ้อมรำ เพลงระบำเทพบันเทิงอยู่ แล้วมีผู้หญิง2คนที่อยู่ห้องเดียวกันกับเรา เดินมาเพื่อที่จะมาคุยกับเพื่อนเราเรื่อง​ขายของเนื่องในวันเปิดบ้านวิชาการของโรงเรียนค่ะ

ตอนเด็กๆ ช่วงประถมเป็นเด็กที่กล้าแสดงออกค่ะ ทำกิจกรรมโรงเรียน ทั้งรำ ทั้งเต้นตลอดค่ะ นึกไม่ออกว่ามันเริ่มมีจุดเปลี่ยนตั้งแต่เมื่อไหร่ โตขึ้นมา กลายเป็นคนกลัวการเผชิญหน้ากับอะไรที่เป็นทางการ เช่น พรีเซ

คือเรื่องมีอยู่ว่า เรา แฟน และเพื่อนร่วมงานนั่งดื่มกัน ทีนี้พี่ในวงคุยขึ้นมาเรื่องๆนึง แฟนเราคุยด้วย ต่างคนต่างคุยด้วยความคิดของตัวเอง แรกๆยังคุยดี หลังๆมาเริ่มไปไกล ต่างคนต่างไม่ยอมหยุด เราพยายามเบรค