กลอนเปล่า ตัดสะบั้น toshare

@ วาเลนไทน์ ใช่กุหลาบ ดอกสิบ,ร้อย ใช่หวานถ้อย เลือนราง พริบจางหาย ใช่เฮฮา หาสนุก เพียงเพื่อกาย ใช่ดูดาย ! ช่วยชน พ้นผองภัย @ วาเลนไทน์ ให้คะนึง ถึงความรัก เตือนตระหนัก รักแท้ ทั่ว !แค่ไหน รักแต่ตน มน

ในห้องใหญ่นั้น ทุกอย่างกำลังวุ่นวาย ท่ามกลางความดำมืด และสงัดเงียบ ความเหนื่อยอ่อน หลอมเข้ากับความกลัว อยากจะแยกอณูร่างกาย แทรกไปในใยอากาศ เพื่อความดำมืดทั้งมวล จะได้ถูกดูดสลายกระจายหายไป ในห้องใหญ่

@ ทุกกระทำสืบค้น .....เท็จจริง ควรยิ่ง"ธรรม"ยึดอิง .....ตระหนักรู้ เหี้ยมโหดโฉดไป่ประวิง .....ห้ำหั่น  "ผิด"นา เห็นต่าง! "ปัญญา"สู้ ....."ตื่นรู้"ใจไสว

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

@ ยามเย็น เห็นฟ้าทอง  เรืองรอง ธรรมชาติสวย รุ่มรวย ด้วยสรรพสิ่ง          กิ่งก้าน พึ่งพิงกัน บันดาล วงวัฏจักร            เตือนตระหนัก ตื่นรู

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

บันดาลใจจาก Pantip #4257784 @ ยากเกินยิ่งยากเร้า......รักเรียน จักใฝ่จารจรุงเพียร.........พร่างอ้าง นำใจร่ายขับเขียน...........คำแต่ง..โคลงแล ให้มุ่งรุ่งกานท์สร้าง.........ซ่านจ้านฉานฉันท์ กลอน

@ ทุกกาล สถาน อันตราย จึงสติ มิคลาย ตื่นรู้ ปัญญา ตระหนัก หยิบสู้ ฟัง,ดู อย่าลด ระวัง

@ พึงพอใจ ในกิจ จริตตนนั้น ธรรมสะบั้น จบไป ไป่โรจน์ไสว "ธรรมปฏิบัติ" จงนำ กระทำไป ดั่งพุทธองค์ ทรงไข เผยแผ่แสดง