สวัสดีครับ ผมอยากจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องของตัวเองซึ่งแน่นอนว่าผมคิดเองตัดสินเองไม่ได้แล้วต่อให้เคยทำได้ผมก็ไม่คิดเข้าข้างตัวเองเลยแม้แต่น้อย ชื่อเรื่องคือต้นเหตุที่ทำให้ผมไปเจอคนคนนึงซึ่งทำให้ผมชอบเขาและตัดสินใจทักไปบอกเขาถึงความรู้สึกที่มีตลอดเวลาตั้งแต่แรกเจอจนปัจจุบัน เริ่มจากเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2022 ผมได้ไปวิ่งงานนึงซึ่งเป็นงานเล็กๆจัดกันเองในชมรมของสวนสาธารณะแห่งนั้นผมจำไม่ได้ว่าเส้นชัยของงานนั้นมันระยะกี่โลแต่ผมวิ่งจบที่30กิโลแล้วผมได้เจอกับเขาคนนั้น ในทันทีที่เจอแว๊บแรกนั้นเขาสวยมาก ดูดีมากๆเลย (เขามาถ่ายรูปของคนที่วิ่งวันนั้นครับ) จนเย็นวันนั้นผมก็ได้สืบตามหาจนพบเฟสบุ๊คของเขาแล้วก็ติดตามมาตลอดโดยไม่ได้ไปบอกสิ่งที่เรารู้สึกแต่แรกหรอกเพราะตอนนั้นผมมีแฟนอยู่แล้ว จนเวลาผ่านมาจนถึงตอนนี้ผมเลือกกับแฟนมาสักพัก ก็ได้คิดอยู่นานจะทำยังไงดีทักไปแล้วเขาจะตอบถึงได้คุยกันด้วยความที่ไม่ได้จีบใครนานมันก็เลยลืมขั้นตอนไปเลยว่าต้องทำยังไง ผมเลยตัดสินใจทักเขาไปในวันเกิดเขาซึ่งเป็นวันที่ 21 พฤศจกายน 2023 ทุกคนเชื่อไหมครับสิ่งแรกที่ผมทักไปคือความรู้สึกในใจที่มีมานานตลอด 1 ปี ผมพิมพ์ไปยาวมากๆทั้งตื่นเต้นใจสั่นและมือสั่น พิมพ์ไปลบไปกังวลไปหมด แต่ตอนนั้นอย่างน้อยก็ขอแค่เขารับรู้ก็พอ ต้องบอกก่อนเลยผมไม่ค่อยมีความมั่นใจเท่าไหร่เพราะผมไม่ได้เป็นคนที่ดูดี รูปร่างดีหรือพิเศษอะไร จนเวลาผ่านมาถึงวันนี้เราได้คุยกัน แต่มันติดอยู่ตรงอย่างนึงคือใน1วันที่เราคุยกัน จะคุยผ่านทางไลน์ วันนึงจะคุยกันน้อยมากเพราะถ้าเขาทำงาน เขาจะใช้เวลานานมากๆในการตอบผมหรือหลังจากเลิกงานวันหยุดก็เช่นกัน ในการสนทนาครั้งนึงกว่าเขาจะตอบผมก็ 20นาทีถึง1ชั่วโมงหรือบางทีก็นานกว่านั้นเพราะเขาเคยบอกว่าเขาขี้เกียจตอบใครบางครั้ง เขาบอกว่าตอบผมเนี่ยมากกว่าบรรดาเพื่อนๆเขาอีกด้วยซ้ำ ผมเคยถามเขาเรื่องคอล แต่เขาก็ได่แต่บอกว่าเขาคุยไม่เก่งและไม่ชอบการคอล ทันก็เลยไม่มีช่องทางไหนอีกเลยนอกจากการแชทไลน์คุยกัน จากวันที่ผมทักไปจนถึงวันนี้ก็เป็นเวลาเกือบ 20 วันที่คุยกัน ผมแค่อยากถามผู้อ่านว่าแบบนี้ผมมีโอกาสบ้างไหมครับที่จะจีบเขาติด ตอนนี่เหมือนใจผมไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ผมอาจจะเป็นคนที่แพ้แล้วจริงๆที่บอกไปหมดทุกความรู้สึกแล้วยังคิดถึงเขาในตลอดเวลา ผมยังคงทำแบบเดิมคือส่องไอจีเขา ดูรูปเดิมๆซ้ำๆในทุกๆวันในตอนที่ว่าง