ช่วยแต่งกลอนสุภาพหน่อยครับ3บทขอบคุณครับ

ศุภมาสผลัดเปลี่ยนเวียนบรรจบ สิ้นพิภพกาลเก่าที่เฝ้าสมัย สุริยาเรืองรองส่องฟ้าไกล เบิกอรุณวันใหม่ให้ร่มเย็น รอยอดีตที่พลาดพลั้งจงวางไว้ เก็บเป็นบทเรียนใจที่มองเห็น หยาดน้ำค้างพรมพรมล่มลำเค็ญ ทุกข์ลำเข็

@ ดุจดาวประดับหล้า นคราประภางาม                             

   1. รอยแยกแห่งรุ่งอรุณโอ้ ฟ้าที่แย้มออกในยามเช้า — ไม่ใช่ด้วยความปลื้มปิติแต่ด้วยเสียงคร่ำครวญ ที่สั่นสะท้านเหนือขอบฟ้าดวงตะวันดิ้นรนจากพันธนาการแห่งเมฆทมิฬประหนึ่งนักโทษผลักฝาเหล็กด