ผมใช้เหตุผลอธิบายให้เเม่ฟังเเต่ทำเเม่ต้องว่าผมเถียง

เรื่องมันเกิดจากทรศ.ของผมพังทีนี้ผมเลยยืมทรศ.เเม่มาใช้ก่อน เเม่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เเต่พอมาอยู่วันหนึ่งเเม่ผมเอา.ไปใช้ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเหมือนกันเพราะมันคือของเเม่พอเเม่ใช้ไปสักพัก ผมก็ถามเเม่ว่าเสร็จหรือยังอยากเล่นทรศ. เท่านั้นเเหละเเม่ผมเริ่มโมโหยื่นทรศให้ผมเเล้วก็เข้าไปบ่นในที่นอนเเล้วบอกว่าของก็ของกูยังมาชักสีหน้าใส่ทั้ง ที่ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยไม่ชักสีหน้าด้วยซ้ำทีนี้เเม่ผมก็ด่าผมต่างๆนาๆเเม่ผมบอกว่าผมเหี้*ผมก็บอกให้เเม่ยกตัวอย่างมาเรื่องที่ผมเหี้*เเต่เเม่ผมก็ไม่ฟังด่าผม  ไม่หยุดเลยทั้งที่ผมก็ไม่ผิดเเถมเเม่ยังบอกว่า"กูเลี้ยงมาตั้งเเต่เล็กยังกล้ามาเถียงกู"  ผมเลยถามว่า"เเล้วผมเถียงในเรื่องที่ถูกผมผิดหรอ" เเม่ก็บอกมันไม่ดีมันเหี้*เเต่พอผมบอกให้ยกตัวอย่างมาอีกรอบเเม่กลับได้เเต่บอกว่าตัวผมรู้ตัวดีทั้งที่ตลอดมาผมไม่เคยทำให้เเม่ผิดหวังเลย.   ผมเลยอยากรู้เราเถียงในเรื่องที่ถูกเราผิดหรอ?

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่