พอดีเราได้มีโอกาสย้ายมาทำงานในที่ทำงานหนึ่ง หรือพูดได้ว่าเป็นน้องใหม่ในทีมงานเลยก็ว่าได้ ตอนมาแรกๆเราก้ไม่สนิทกับใครเลย และไม่รู้ว่าใครมีนิสัยการทำงานอย่างไร พออยู่นานไปได้ช่วงหนึ่ง คนกลุ่มนี้ก้จะพากันนินทาผู้บังคับบัญชาของตัวเอง ตำแหน่งของคนในกลุ่มนี้ก้จะมีตั้งแต่เจ้าหน้าที่ จนไปถึงหัวหน้างาน คนกลุ่มนี้จะพากันนินทา และพูดในแง่ลบตั้งแต่ระดับผู้ช่วยผู้จัดการ ผู้จัดการ จนไปถึงระดับใหญ่กว่า ถ้าคนกลุ่มนี้ทำให้พวกเขาไม่พอใจ ซึ่งช่วงแรกๆ คนกลุ่มนี้ก็จะตั้งกลุ่มเพื่อนินทาและพูดในทางไม่ดี บางคำก็ออกจะบูลลี่ซะด้วยซ้ำ ในช่วงแรกมีคนเชิญเราเข้าไป ในกลุ่มก้จะมีการพูดคุยสนุกสนานเราชอบนะเพราะเราก้อยู่ในกลุ่มนี้ แต่พอหลังๆมันเริ่มจะไม่สนุกละ บางคนพูดล้อถึงลูกถึงเมียกัน และมองว่าเป็นเรื่องตลกไป บางคนใช้คำหยาบในการพูดคุยอย่างสนุกสนาน เรามองว่าการทำแบบนี้มันไม่ค่อยเหมาะ ถึงแม้จะไม่ชอบพอกันเราควรคุยด้วยเหตุผลดีไหม และให้มันจบที่ตรงนั้นเพื่อลดความแตกแยก อีกทั้งเค้าที่คุณพูดถึงยังเป็นผู้บังคับบัญชาคุณ เข้าใจว่าไม่มีใครดี100% แต่ถ้าเรามีความคิดและความเป็นมืออาชีพในการทำงานมากพอก้จะไม่พูดไม่โอเคกันขนาดนั้น เราใช้คำคมโพสลงในกลุ่มนั้นเนื้อหาประมาณนี้ มีคนไม่พอใจเราทุกคนในนั้น ไม่เกิน2ชม.เขาดีดฉันออกจากกลุ่มเลยจ้า😁 และมีอยู่วันหนึ่ง เราต้องได้ไปประชุมกันคนกลุ่มนั้นก้นัดกันใส่เสื้อเป็นสีเดียวกัน และไม่มีใครบอกเราสักคน ซึ่งเราคิดว่าอันนี้มันคือเรื่องงานมั้ยอะ ไม่ชอบกันขนาดนั้นเลยหรอ ถึงไม่มีใครบอกเราเลย ตอนแรกเรารู้สึกเฟลอยู่พักนึง ก้ได้แต่เปิดหาบทสวดท้าวเวสสุวรรณหาที่พึ่งทางใจก่อนสวดอยู่9จบ ก้ใจเย็ยลงได้อยู่ ในใจตอนนั้นก้ได้แต่คิดว่า ไม่เป็นไร แค่สีชุดไม่เหมือนเพื่อน เรามาทำงานเป้าหมายเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง จะไม่ใช้คำว่าอดทนกับตัวเอง แต่จะใช้คำว่า "ถ้าตรงไหนมันหนัก ก็แค่วางลง" หลังจากนั้นเราก้ผ่านมันมาด้วยดีไม่พยายามคิดถึงมัน สิ่งไหนไม่ถูกต้องเราจะไม่เข้าไปยุ่ง ถึงแม้เราจะยืดหยัดอยู่คนเดียวก็ตาม (ุ
อยากจะขอความคิดเห็นว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันตั้งอยู่ในความถูกต้องแล้วใช่ไหม(ุ