ขอกำลังใจ

สวัสดีครับ ผมอยากเล่าประสบการณ์ในมุมมองของคนที่ได้ไปสมัครงาน โลตัสโกเฟรช มา โดยรวมต้องบอกก่อนเลยว่าทางร้านแนะนำดี พูดจาดีครับ ผมเห็นป้ายติดรับสมัครงาน ก็เข้าใจว่ารับ พนักงานร้านทั่วไป (ไม่ใช่ไรเดอร์)

ก็คือ เรากับเพื่อนเคยเรียนที่เดียวกัน แต่คนละห้อง แต่เราชอบความเป็นมิตรของเขามากก แล้วเราก็เคยสารภาพรักไปแล้ว(มันควรใช้คำว่าชอบนะเพราะตอนนั้นเด็กอู่) ก็ผ่านมา5ปีแล้ว เขาก็ยังทำตัวเหมือนเดิม เราก็รู้สึ

เราชอบเพื่อนคนนึงค่ะเราอยุ่ห้องเดียวกันค่ะแล้วตอนนี้เราอยุ่ม.3ค่ะคือจะสารภาพเขายังไงดีค่ะคือว่ามัรจะจบแล้วและพน.ก็เป็​นวันปัจฉิมค่ะตอนแรกตั้งใจว่าจะสารภาพวันปัจฉิมค่ะแต่ว่ามันยังเหลือวันสอบปลายภาคอีกก

น้องเอ้ยพี่ก็ตั้งใจทำงานอยู่ดีๆเองก็มามองจนหวั่นไหว5เดือนเต็มๆที่เองมองพี่แต่เองไม่ทำอะไรเลยแม้แต่ถามแค่คำเดียวเองก็ไม่ถามมีแต่เขินทำเอาเราไปเขินด้วยท่ามกลางความตึงเครียดกับงานกับเพื่อนรวมงานเองรู้เปล

#ขอให้แม่ปูพีคทีเถอะแบบนัดแรก #ขอให้เอเชี่ยนบอมบ์ระเบิด #ขอให้แพนด้าตบรัวๆ

.

เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนปี 1 เรามีเพื่อนสนิทผู้ชายคนนึง เวลาเรียนก็จะเรียนวิชาเดียวกัน เรียนคาบเดียวกัน แถมกลุ่มรับน้องก็อยู่กลุ่มเดียวกันอีก แต่ช่วงแรกๆโดยเฉพาะเทอม1 เรายังไม่รู้จักและไม่ค่อยได้คุยด้วย

สวัสดีค่ะ ช่วยกรุณาแชร์กระทู้นี้ให้หน่อยได้มั้ยคะ!!! เราขอพื้นที่นี้มาสารภาพความในใจเล็กๆน้อยจากผู้หญิงคนนึงให้พี่คนนึงหน่อยได้มั้ยคะ อัดอั้นอ่ะค่ะ แต่ไม่กล้าพอที่จะบอกไป... งั้นขอเเทนตัวเองว่าเอนะคะ

เราเริ่มคิดอยากตายมาตั้งแต่มอต้นเพราะสภาพแวดล้อมสังคมที่รร. เคยทำร้ายตัวเองตอนนั้นแต่ว่ามันเจ็บและมีแผลเป็นค่ะเลยเลิกทำไป คิดว่าตอนนั้นตัวเองดูโง่มาก พอโตขึ้นมาเรื่อยๆก็คิดว่าตัวเองอาจปกติดีแค่เป็นอาร