เรื่องราวของเด็กผู้มีนิสัยเสียๆ และพ่อแม่ที่น่าสงสาร

(ขอสมมุติว่าตัวละครหลักชื่อ โต้ น่ะ)


โต้นั้นเป็นผู้ที่เกิดในครอบครัวค่อนข้างมีฐานะไม่ดีในช่วงวัยเด็กที่บ้านคุณตาและยาย ณ อำเภอสว่างแดนดิน พ่อโต้นั้นต้องกรีดยางช่วยคุณตาและคุณยาย แต่แม่ไปทำงานที่เมืองนอก เพื่อส่งโต้เรียนหนังสือ จนวันหนึ่งพ่อของโต้ เกิดผิดใจกับคุณตา พ่อของโต้จึงพาโต้ไปอยู่ที่บ้านเกิด ณ อำเภอ พังโคน และในวันหนึ่งแม่ของโต้ กลับมาจากเมืองนอก จึงคิดสร้างบ้าน ในระหว่างสร้างต้องไปอาศัยบ้านของคุณป้าที่อยู่ข้างๆนั้นแต่ ดูเหมือนว่าคุณป้าจะไม่ชอบใจเท่าไหร่ เพราะเกิดความอิจฉาและในบางครั้งโต้ก็ต้องอาศัยอยู่กับป้าและลุง ซึ่งทั้งสองเป็นคนขี้ประจบประแจงเป็นอย่างมาก โต้จึงเกิดความหลงในคำชมนั้น แต่ในตอนนั้นโต้ไม่รู้ว่าพ่อและแม่ผิดใจกับคุณป้า ซึ่งโต้ก็ได้รู้ในภายหลังว่าทำไม
ในช่วงที่โต้อยู่ในช่วงนี้ โต้เป็นคนเงียบๆขี้อาย
หลังจากนี้โต้ก็ได้ย้ายโรงเรียนกลับไปกลับมาอยู่หลายรอบประมาณ3-4ครั้งในช่วงประถม ทำให้โต้ไม่มีเพื่อนที่สนิทเลยสักคน จนถึงการย้ายโรงเรียนครั้งสุดท้ายในช่วงประถม คือย้ายไปเรียนป.6ที่อำเภอศรีสงครามเพราะพ่อต้องไปทำงาน
(ในตอนนั้นเริ่มเป็นคนที่มีทรัพย์มากแล้ว) ซึ่งอยู่คนละจังหวัดกับบ้านคุณตาและยาย ในช่วงนั้นโต้ได้เป็นเด็กยอดแย่ มีนิสัยติดเกม พ่อชวนไปดูงานเพื่อจะได้ให้ลูกศึกษางานที่พ่อทำก็ไม่ไป วันๆไม่ทำอะไร พอไปโรงเรียนก็โดนแต่เพื่อนแกล้งหรือโดนเอาเปรียบอยู่เสมอ ในตอนนั้นโต้เป็นคนที่แย่ทั้งนิสัยและรูปร่าง นี้อาจจะเป็นเพราะในช่วงป.1-5 พ่อชอบไปมีชู้ทำให้แม่เสียใจและทะเลาะกันอยู่เป็นประจำ และก็อาจจะเป็นเพราะรู้สึกไม่พอใจพ่อและแม่ที่ไม่ให้เล่นเกม ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ครอบครัวกำลังไปได้ดี
จนกระทั่งวันหนึ่ง โต้ได้ไปสมัครเรียนอยู่ ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง และกำลังรอดำเนินการรายงานตัว ในระหว่างรอนั้นโรงเรียนยังไม่ได้บอกว่าให้ไปรายงานตัววันไหน โต้จึงกลับไปเยี่ยมคุณตาและยาย จนพอกลับมาได้เห็นว่ามันเลยวันรายงานตัวมาแล้ว ซึ่งหมายความว่าโต้ไม่สามารถเข้าเรียนได้เพราะหากไม่ไปรายงานตัวที่โรงเรียน เขาจะถือว่าสละสิทธิ์เข้าเรียน พอโต้เจอสถานการณ์แบบนี้ไม่รู้จะไปสมัครเรียนที่ไหน จึงคิดว่า"ไปบวชเรียนดีกว่าจะได้ไม่ต้องมาสนใจพ่อแม่ที่คอยมาบ่น" พอพ่อแม่ก็เห็นด้วยแล้วจึงอนุญาตให้บวช พอได้ไปบวชเรียนแล้วในช่วงแรกประมาณปีแรก โต้ได้ใช้ชีวิตตามต้องการอย่างที่หวังไว้ในช่วงก่อนจะบวช แต่พอโต้เล่นเกมส์ ดูหนัง หรืออะไรก็ตาม ได้อย่างที่หวังแล้ววันหนึ่งโต้ก็เกิดความเบื่อหน่ายในการเล่นนั้น และได้รู้สึกว่าพ่อแม่นั้นหากได้ลองที่จะห่างกับท่านแล้วก็จะรู้ว่าไม่มีใครใจดีกับเราเอาใจใส่เราขนาดนี้ พอเริ่มปีที่๒มีรุ่นน้องมาบวช โต้เลยอยากจะทำตัวให้ดูเป็นคนที่รุ่นน้องนับถือ จึงพยายามที่จะเปลี่ยนตัวเอง พยายามลดไขมันในร่างกายรักษาสุขภาพ อ่านหนังสือให้เป็นผู้รู้ ทั้งในทางสามัญและทางธรรม พยายามที่จะเปลี่ยนนิสัยเสียๆของตน ทั้งนิสัยการพูด นิสัยขี้เกียจ และก็ทำสำเร็จในที่สุด

ปล.อยากให้ทุกคนบอกผมหน่อยนิสัยในปัจจุบันนี้ของโต้ดีหรือเปล่า และควรแก้ตรงไหนหรือไม่ นิสันของโต้มีดังนี้ :-
  (๑) นิสัยที่ดีของโต้
๑.เป็นคนที่ชอบศึกษาหาความรู้อยู่เสมอ
๒.ชอบอ่านหนังสือ
๓.รักษาสุขภาพเสมอ
๔.พูดโน้มน้าวใจคนเป็น
๕.พูดขอบคุณหรือขอโทษ ทุกครั้งที่ทำผิดหรือถูก
๖.ชอบช่วยคนอื่น
๗.เอาใจคนอื่นเป็น

(๒)นิสัยเสียๆของโต้
๑.ไม่ชอบให้ใครมา สั่ง หรือ วางมาดใหญ่กว่าตนเอง
๒.อารมณ์ร้อน พออะไรไม่ถูกใจนิดๆน้อยๆก็ร้อนขึ้นมาเลย (แต่ก็ไม่เคยทำอะไรเกินเลย ประมาณว่าร้อนจนจะระเบิดและก็มอดไปทุกที่)
๓.แคร์คนอื่นเกินไป
๔.ทำอะไรผิดชอบก็จะชอบจะเงียบไม่ยอมรับผิดเพราะกลัวเสียหน้า
๕.มองคนอื่นว่าเป็นคนที่ตํ่ากว่าตนเอง

ขอพวกพี่ๆช่วยพิจารณาด้วยนะครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่