สวัสดีค่ะ อยากเล่าเรื่องเป็นประสบการณ์ตัวเองที่ผิดพลาดแต่ก็พร้อมแก้ไข (เรื่องแอบยาวนะคะอยากเล่าให้ละเอียด)
เริ่มต้นก่อนเรียนและหลังเรียนจบ เราใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงมาก กิน เที่ยว ดื่ม ปาร์ตี้ ด้วยความวัยรุ่นเราก็ใช้ชีวิตสนุกกับเพื่อนตลอด เราไม่ได้มีแฟนนะ เพราะเราเสียใจมากที่เลิกกับแฟนเก่าที่คบมา 4 ปี เลยไม่ได้อยากมีใคร แต่ยอมรับว่ามีที่นัดคุยกับ ผช ผ่านแอพ มีนัดผู้ชาย ONS แต่เราก็มีป้องกันตลอด แต่จะมีบ้างคนที่เราคุยก่อนสักระยะนึงถึงจะนัดเจอ แล้วมีอะไรกันโดยไม่ได้ป้องกัน เพราะเรามีคุยกัน ทำความรู้จักกันก่อนจะเจอกันจริงจัง แล้วก็เหมือนจะสานสัมพันธ์แต่มันก็จบลงเหมือนเดิม เราก็ใช้ชีวิตมหาลัยแบบกินเที่ยว ตื่นไปเรียน สนุกกับเพื่อนแค่นั้น จนสุดท้ายเรียนจบเราตัดสินใจไม่กลับบ้าน และใช้ชีวิตอยู่หอพักคนเดียว หางานทำเอง และก็ได้ทำงานออฟฟิศ เราก็ใช้ชีวิตเหมือนตอนเรียนเหมือนเดิม ทำงานหาตังกินดื่มปาร์ตี้กับเพื่อน แต่มันไม่เหมือนตอนเรียนตรงที่เราเหนื่อยมากขึ้นเพราะเราตัดสินใจออกจากบ้าน ไม่ติดต่อคนที่บ้านเลย เราเลยต้องหาเงินเลี้ยงตัวเอง เราใช้ชีวิตแบบไม่คิดอะไรเลย คิดแค่ทำงานหาตังกินเที่ยวสนุกไปแต่ละวัน ถามว่าลำบากไหม ตอบเลยว่าลำบากมากเลยละ แต่ก็ยังใช้ชีวิตแบบนั้น เพราะคิดว่าตัวเองมีความสุขกับสิ่งที่ทำ อดบ้าง ไม่มีตังบ้าง ก็มียืมตังเพื่อนบ้าง ไหนจะค่าหอ ค่ารถ ค่าโทรศัพท์ ต่างๆมากมายยอมรับว่าแต่ละเดือนหมุนไม่ทันเลย ใช้แบบเดือนชนเดือน บ้างเดือนก็แทบไม่พอ ไม่มีเลย แต่เราก็ยังหาเรื่องเที่ยวปาร์ตี้กินดื่มกับเพื่อนตลอด
เราใช้ชีวิตแบบนี้คนเดียว โดยไม่มีแฟน แต่เราก็มีคุยกับผู้ชาย คนคุยทั่วไป ด้วยความที่เราไม่คิดอะไร ไม่ได้คิดอยากจริงจัง จนเรารู้จักผู้ชายคนนึงผ่านแอพหาคู่ เราคุยกันพักระยะนึงก่อนจะนัดเจอ พี่เขาก็ปกตินะคะ คุยดีน่ารัก เราเริ่มคุยกันมากขึ้น เจอกันมากขึ้น แต่ทุกครั้งที่มีอะไรกันเรามีป้องกันค่ะ เพราะพี่เขาก็เคยบอกอยากป้องกัน เราก็เป็นคนซื้อถุงยางเก็บไว้ที่ห้องเลย 2 กล่อง กล่องละ10ชิ้น จะได้ไม่ต้องซื้อบ่อย แต่ก็มีบ้างบางโอกาสที่เราไม่ได้ป้องกัน ด้วยความที่เราชอบดื่มแล้วเมา เราเลยเลือกที่จะไม่ใส่ถุง แต่เราก็ป้องกันด้วยการกินยาคุมฉุกเฉินทุกครั้งค่ะ เราคุยกัน พัฒนาความสัมพันธ์ที่เหมือนจะดีขึ้นได้ 7-8 เดือนเลยกับพี่คนนี้ จนเราถามเขาว่าจะคบกันได้ยัง เพราะเรารู้สึกว่าเราก็อยากจริงจังกับเขานะ ด้วยความที่เราไม่ได้มีแฟน ไม่ได้จริงจังกับใครเลย เลยลองอยากจริงจังกับพี่เขา แต่คำตอบพี่เขาตอบมาว่า เรายังเด็ก คำว่ายังเด็กหมายถึงความคิดไม่ใช่อายุค่ะ เพราะเราใช้ชีวิตแต่ละวันไม่คิดอะไรเลย ทำงานหาตังกินดื่มทุกวัน ไม่มีเงินเก็บ ซึ่งอันนี้เรายอมรับว่าพี่เขาพูดถูก เพราะเราไม่มีตังเก็บเลย แถมมีหนี้ด้วย เราทำงานก็จริงแต่ก็เอาเงินมาใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ใช้กินดื่มเที่ยว ไม่คิดถึงอนาคต จนสุดท้ายเรากับพี่เขาก็เริ่มคุยกันน้อยลง และพี่เขาก็เงียบหายไปเลย ตอนนั้นเราเสียใจมากเลยละ ดื่มเยอะขึ้น เพราะรู้สึกเหมือนอกหัก(ต่อ)
ผิดพลาดแค่ครั้งเดียว ไม่ได้หมายความว่าเราจะผิดพลาดไปตลอด
เริ่มต้นก่อนเรียนและหลังเรียนจบ เราใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงมาก กิน เที่ยว ดื่ม ปาร์ตี้ ด้วยความวัยรุ่นเราก็ใช้ชีวิตสนุกกับเพื่อนตลอด เราไม่ได้มีแฟนนะ เพราะเราเสียใจมากที่เลิกกับแฟนเก่าที่คบมา 4 ปี เลยไม่ได้อยากมีใคร แต่ยอมรับว่ามีที่นัดคุยกับ ผช ผ่านแอพ มีนัดผู้ชาย ONS แต่เราก็มีป้องกันตลอด แต่จะมีบ้างคนที่เราคุยก่อนสักระยะนึงถึงจะนัดเจอ แล้วมีอะไรกันโดยไม่ได้ป้องกัน เพราะเรามีคุยกัน ทำความรู้จักกันก่อนจะเจอกันจริงจัง แล้วก็เหมือนจะสานสัมพันธ์แต่มันก็จบลงเหมือนเดิม เราก็ใช้ชีวิตมหาลัยแบบกินเที่ยว ตื่นไปเรียน สนุกกับเพื่อนแค่นั้น จนสุดท้ายเรียนจบเราตัดสินใจไม่กลับบ้าน และใช้ชีวิตอยู่หอพักคนเดียว หางานทำเอง และก็ได้ทำงานออฟฟิศ เราก็ใช้ชีวิตเหมือนตอนเรียนเหมือนเดิม ทำงานหาตังกินดื่มปาร์ตี้กับเพื่อน แต่มันไม่เหมือนตอนเรียนตรงที่เราเหนื่อยมากขึ้นเพราะเราตัดสินใจออกจากบ้าน ไม่ติดต่อคนที่บ้านเลย เราเลยต้องหาเงินเลี้ยงตัวเอง เราใช้ชีวิตแบบไม่คิดอะไรเลย คิดแค่ทำงานหาตังกินเที่ยวสนุกไปแต่ละวัน ถามว่าลำบากไหม ตอบเลยว่าลำบากมากเลยละ แต่ก็ยังใช้ชีวิตแบบนั้น เพราะคิดว่าตัวเองมีความสุขกับสิ่งที่ทำ อดบ้าง ไม่มีตังบ้าง ก็มียืมตังเพื่อนบ้าง ไหนจะค่าหอ ค่ารถ ค่าโทรศัพท์ ต่างๆมากมายยอมรับว่าแต่ละเดือนหมุนไม่ทันเลย ใช้แบบเดือนชนเดือน บ้างเดือนก็แทบไม่พอ ไม่มีเลย แต่เราก็ยังหาเรื่องเที่ยวปาร์ตี้กินดื่มกับเพื่อนตลอด
เราใช้ชีวิตแบบนี้คนเดียว โดยไม่มีแฟน แต่เราก็มีคุยกับผู้ชาย คนคุยทั่วไป ด้วยความที่เราไม่คิดอะไร ไม่ได้คิดอยากจริงจัง จนเรารู้จักผู้ชายคนนึงผ่านแอพหาคู่ เราคุยกันพักระยะนึงก่อนจะนัดเจอ พี่เขาก็ปกตินะคะ คุยดีน่ารัก เราเริ่มคุยกันมากขึ้น เจอกันมากขึ้น แต่ทุกครั้งที่มีอะไรกันเรามีป้องกันค่ะ เพราะพี่เขาก็เคยบอกอยากป้องกัน เราก็เป็นคนซื้อถุงยางเก็บไว้ที่ห้องเลย 2 กล่อง กล่องละ10ชิ้น จะได้ไม่ต้องซื้อบ่อย แต่ก็มีบ้างบางโอกาสที่เราไม่ได้ป้องกัน ด้วยความที่เราชอบดื่มแล้วเมา เราเลยเลือกที่จะไม่ใส่ถุง แต่เราก็ป้องกันด้วยการกินยาคุมฉุกเฉินทุกครั้งค่ะ เราคุยกัน พัฒนาความสัมพันธ์ที่เหมือนจะดีขึ้นได้ 7-8 เดือนเลยกับพี่คนนี้ จนเราถามเขาว่าจะคบกันได้ยัง เพราะเรารู้สึกว่าเราก็อยากจริงจังกับเขานะ ด้วยความที่เราไม่ได้มีแฟน ไม่ได้จริงจังกับใครเลย เลยลองอยากจริงจังกับพี่เขา แต่คำตอบพี่เขาตอบมาว่า เรายังเด็ก คำว่ายังเด็กหมายถึงความคิดไม่ใช่อายุค่ะ เพราะเราใช้ชีวิตแต่ละวันไม่คิดอะไรเลย ทำงานหาตังกินดื่มทุกวัน ไม่มีเงินเก็บ ซึ่งอันนี้เรายอมรับว่าพี่เขาพูดถูก เพราะเราไม่มีตังเก็บเลย แถมมีหนี้ด้วย เราทำงานก็จริงแต่ก็เอาเงินมาใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ใช้กินดื่มเที่ยว ไม่คิดถึงอนาคต จนสุดท้ายเรากับพี่เขาก็เริ่มคุยกันน้อยลง และพี่เขาก็เงียบหายไปเลย ตอนนั้นเราเสียใจมากเลยละ ดื่มเยอะขึ้น เพราะรู้สึกเหมือนอกหัก(ต่อ)