พูดน้อยไปไม่รู้เรื่ิอง พูดมากไปก็มึน

ตามหัวข้อเลยครับ
เวลาเราพูดอะไรสักอย่างที่มันค่อนข้างสำคัญ ก็จะพูดยาวๆ หรืออธิบายละเอียดๆ คนอื่นก็จะฟังแล้วงงครับ อาจเป็นเพราะเราเรียงความคิดวนไปมาด้วยล่ะมั้ง เลยซับซ้อนซ่อนเงื่อนไปหน่อย
แล้วก็ถ่าพูดสั้นๆ แบบเอาใจความ คนอื่นก็จะงงครับว่าเราพูดเรื่องอะไร คุยเรื่องเดียวกันรึเปล่า ทั้งๆ ที่ก็เรื่องเดียวกันนั่นแหละ แค่เลือกคำที่คิดว่าพูดแล้วครอบคลุมเท่านั่นเอง เหมือนเขัาใจอยู่คนเดียว
มีใครเป็นบ้างมั้ยครับ