ไม่ค่อยได้ทำงานกลุ่มกับกลุ่มเพื่อนที่ตัวเองสนิท

มีใครเป็นเหมือนผมบ้างครับ จขกท.เรียนมหาลัย กลุ่มเพื่อนผมที่สนิทอยู่ ณ ตอนนี้ คือเวลาไปเที่ยว เวลาสนุกนาน เค้าจะนึกถึงผม ชวนผมไปเที่ยวอยู่เรื่อยๆ เวลาวันเกิดพวกเค้า ก็ชวนผมไปร่วมตลอด พอวันเกิดผม พวกเค้าก็มาฉลองกับผมเหมือนกัน แต่พอเวลามีงานกลุ่มเป็นกลุ่มใหญ่ๆ เค้ามักจะได้รวมกลุ่มจากเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งสนิทกันมาก่อนที่ผมจะมาเข้าแก๊งนี้ ส่วนผมกับเพื่อนสนิทอีกคนเลยต้องไปหากลุ่มอื่นๆที่ขาดคน บางทีฟังดูอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ผมเจอเหตุการณ์แบบนี้ตั้งแต่สมัยเรียนม.ต้น นี่แหละ แต่ตอนม.ต้นคือแย่กว่าตอนนี้มากที่ผมไม่มีเพื่อนสนิทที่สนิทที่สุด เหมือนแค่นั่งจับกลุ่มกับพวกเค้า นั่งกินข้าวด้วยกันตอนพักเที่ยง ไม่ว่าจะเวลาจับกลุ่มทำงาน ก็ไม่ค่อยได้อยู่กับพวกนี้เลย หรือเวลาเที่ยวเค้าก็ไม่นึกถึงผม มันเลยเหมือนเป็นปมในใจ กลัวว่าตัวเองจะเจอเหตุการณ์แบบนี้ไปตลอดชีวิต รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนที่ถูกละเลยความสำคัญ มีความสำคัญกับเพื่อนแค่บางช่วงเวลา แล้วก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ผมอยากแสวงหาพระเจ้า ต้องการคนที่สามารถมอยความรักอย่างท่วมท้นให้ผมได้ พระองค์รักเราได้อย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่เหมือนมนุษย์ที่สามารถคบเป็นเพื่อนได้ก็จริง แต่ที่รักกันก็รักแบบมีเงื่อนไข คนที่หาความจริงใจได้มีน้อยมากๆ เค้าจะหายไปจากชีวิตเราตอนไหนก็ได้ บางทีอาจเกิดความอคติ ความ bias ต่อกัน เหมือนเวลาจะจับกลุ่มทำงาน ต้องเอาคนนั้นคนนี้มาเข้ากลุ่มเท่านั้น