รู้สึกผิด ครอบครัว

เรามีพี่ชาย2คน อยู่ต่างหมู่บ้านกับพ่อ ส่วนตัวเราเองทำงานอยู่ปริมณฑล ปี 2552 แม่เราเสียชีวิต น้าที่เป็นน้องสาวแม่ก็เดินทางมาหาพ่อที่บ้าน ตอนนั้นเราเรียน ป.ตรี พักหอ กลับบ้าน ส-อา จนมาเจอพ่อกับน้าอยู่กินกันแบบสามี-ภรรยา ยังไม่ทันทำบุญร้อยวันแม่เราเลย ช้อกไป1กรุบ ก็พยายามทำตัวปกติ แต่ที่เริ่มเปลี่ยนคือ พ่อเราไม่มีค่ากินให้เราตอนกลับมาพักหอ โชคดีมี กยศ.จ่ายค่าเทอมและค่ากิน พอถูๆไถๆได้ เราเริ่มหางานเสริมทำไปเสริฟอาหารร้านหนึ่ง เข้า 8.00-23.00 น. เริ่มหัดกินเหล้าเข้าบาร์ ตามประสาวัยรุ่น บ้านเราก็ไม่ค่อยกลับเพราะคิดว่าหาเงินดีกว่า เรากับพ่อและคำว่าครอบครัวเริ่มห่างกัน จนถึงปี 2555 เราต้องฝึกงานและเริ่มทำวิจัยก็มีกลับไปขอเงินพ่อ ครั้งนั้นพ่อน่าจะไม่มีเราก็ไม่รุ้ว่าเค้าไปยืมใครมาเค้าโยนเงินให้เรา2พัน และถามว่า"จะเอาหรือไม่เอา"ใจเราหล่นไปแล้ว เลยเก็บเงินแล้วรีบออกมาจากตรงนั้น ความรู้สึกแบบไม่อยากกลับบ้านอีกเลย อดทนจนฝึกงานเสร็จ วิจัยก็ยังไม่เสร็จ ตัดสินใจมาทำงานโรงงานแถวรังสิต-นวนคร 7เดือน พอให้ได้มีค่ารักษาสภาพนักศึกษาและหน่วยกิจที่ด้อปไว้ ตั้งใจทำวิจัยจนจบ รอรับปริญญา 2558 ช่วงนั้นก่อนรอรับปริญญาเราก็ทำโรงน้ำตาลแถวบ้านพอได้มีกินมีใช้ไปวันๆ พอปี 2558 เรามีครอบครัวและได้ลูกชาย 1 คน เลยพาครอบครัวกลับไปหาพ่อ คืนนั้นน้าดื่มหนักกลับมาอารวาทเทกับข้าวที่เราทำทิ้งโวยวายเสียงดัง เราก็สงสารพ่อปล่อยเค้าทำไป รุ่งเช้าเค้าไปจ้างรถมาขนของกลับบ้านเกิดเค้า นั่นก็คือบ้านยายแท้ๆของเรานั่นเองและหลังจากนั้นเราก็อยู่กับพ่อ 2 เดือน วันนั้นพ่อบอกว่าให้เราไปหางานทำ เราก็ลังเลนะ แต่เค้าบอกว่าเค้าอยากอยู่คนเดียว ใจเราตกไปอยู่ตะตุ่มอีกแล้ว เลยตัดสินใจพาลูกพาแฟนมาทำงานใน กทม. อยู่ใกล้ครอบครัวพ่อแม่แฟน เมื่อเราเริ่มทำงานเราก็ส่งเงินให้พ่อทุกเดือน 2-3000/เดือน และกลับบ้านตามเทศการณ์ ไม่ได้นอนบ้านตัวเอง พยายามเลี่ยงไม่อยากให้พ่อทะเลาะกับน้าทเพราะน้าไม่ชอบเรา จนเมื่อ 23/10/2566 ลูกชายน้าสติไม่ดี หนีออกมาจากโรงบาลจิตเวท อาระวาททำร้ายร่างกายพ่อ พ่อก็ไปแจ้งความ พอตกดึกลูกชายน้าเปิดแกสจุดไฟเผาบ้าน หมดกันทุกอย่างที่เรามีในนั้น ข้าวของๆแม่เราไม่เหลืออะไรเลย เราพยามข่มใจ กลับบ้านไปดูพ่อ สงสารเค้า คนทำโดนจับส่งโรงบาลจิตเวท ก็พอมีหน่วยงานช่วยเหลือปลูกบ้านให้ ส่วนเราก็โชคดีที่เจ้านายและเพื่อนร่วมงานร่วมบริจาคเงินได้ส่วนนึงเราก็โอนให้พ่อหมด จนมาถึงเรื่องที่ไม่สบายใจคือ พ่อคัดชื่อน้าและลูกติดน้าออกจากทะเบียนบ้าน ที่ตรงนั้นเป็นทรัพย์สินที่พ่อแม่เราหามาด้วยกัน แต่เรากังวลว่าเรื่องมันจะไม่จบแค่นี้ื เค้าจะไปอยู่ไหน? มันจะเป็นกรรมติดตัวเรามั้ย?