ทำไมคนไทยบางคนค่อยมานึกถึงแฟรนไชน์ร้านดังๆจากต่างประเทศมาเปิดในไทยหลังจากปิดตัวไปแล้ว

ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร พอเห็นคนพูดถึงว่าโฟรเซ่นโยเกิร์ต llaollao (เยาเยา) มีในไทยมั้ย จากนั้นก็มีคนพูดตอบเม้นท์กันเยอะพอควรเกี่ยวกับความอร่อย บอกว่าทำไมไม่มาเปิดในไทยบ้าง ผมก็เลยสงสัยว่าในตอนที่มันเปิดในไทย คนพวกนี้เค้าไปไหนกันหมดนะไม่ไปช่วยอุดหนุนให้เค้าอยู่ได้กัน
จริงๆก็ยังมีอีกหลายๆแบรนด์ดังๆ เช่น Gong cha, Godiva ฯลฯ ที่เคยมาเปิดในไทยแล้ว แต่อยู่ไม่ได้จนปิดตัวไป แล้วคนก็มาบ่นเสียดาบทีหลังกัน อยากรู้ความคิดของคนที่บ่นเสียดายจังครับ ว่าในวันที่เค้าเปิดในไทยตอนนั้นเค้าคิดอะไรอยู่ถึงไม่ไปช่วยอุดหนุนให้เค้าอยู่ได้