สวัสดีค่ะ อยากทราบว่าพี่ๆที่ไม่ได้ทำงานตรงสายที่ตัวเองเรียนมา
1.มีโอกาสได้ทำงานนั้นได้ยังไง
2.ประสบการณ์สำคัญแค่ไหน
3.คอนเนคชั่นกับประสบการณ์อะไรสำคัญกว่ากัน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เหตุผลที่ตั้งกระทู้
เรียนมนุษยศาสตร์ค่ะ ได้เกรดวิชาเอกดีนะคะ D Dog ณ ปัจจุบัน 2566 ติดFวิชาเอก1ตัว ตอนนี้อยู่ปี2เทอม2 มีความกังวลเรื่องเกรด มันจะมีหลายแวบที่คิดว่า " สมัครงานที่ไหนใครเขาจะรับวะ ประสบการณ์แ-่งก็ไม่มี ภาษาแ-่งก็ไม่ได้ เ-ือกติดเอฟวิชาเอกอีก " เพราะด้วยความที่ตอนเรียนมัธยมเกรดค่อนข้างดี ถึงแม้บางวิชาไม่ได้อ่านก็ได้ยัง4 แต่พอเข้ามหาลัยจริงๆรู้สึกเกรดแย่มากเมื่อเทียบกับมัธยม ทั้งที่อ่านทั้งวันทั้งคืน ช่วงสอบเสียค่ากาแฟไปเยอะมากๆ ตอนนี้ก็เลยซึมๆนิดหน่อยนึกภาพอนาคตไม่ออก ครอบครัวไม่มีธุรกิจให้สานต่อ อาชีพที่อยากทำก็ไม่มี
แต่ก็ไม่ได้มีความรู้สึกที่อยากลาอออกนะคะ เพราะส่วนตัวก็ยังยึดติดกับใบปริญญาค่ะ ก็คิดแค่ว่า " อีกแค่2ปี ก็จะจบละ ทนๆให้จบละกัน " เอาจริงๆรู้สึกว่าที่ทนเรียนหลักๆเลยเพราะพ่อแม่ เราไม่กล้าที่จะลาออก เราไม่กล้าที่จะซิ่ว เราไม่กล้าที่จะเริ่มต้นใหม่ อาจจะเป็นเพราะเงิน เรากลัวพ่อต้องเสียเงินให้เราอีก ถึงแม้จะกู้กยศ.แต่พ่อก็จ่ายค่าหอ ค่ากิน เลยอยากเรียนให้จบๆไม่อยากเริ่มต้นใหม่ เพราะกลัวพ่อจะเหนื่อยหรือลำบากเพราะเรา
ส่วนเรื่องครอบครัวไม่ได้กดดันเรื่องเกรดมาก เขาไม่ได้พูดตรงๆว่าให้เราทำเกรดให้ดีขึ้น แต่จะมีท่าทาง คำพูดบางคำที่ทำให้เรารู้สึกว่า " มันดีกว่านี้ไม่ได้หรอ " มันก็เลยค่อนข้างที่จะกดดันแต่มันก็จะมีแวบนึงที่คิดว่า " ไม่ติดเอฟก็โอเคละ " เกรดที่ออกก็เลยเป็นแบบนี้ค่ะ5555 แต่พอติดFจริงๆพ่อแม่ก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรต่อนะคะ อาจจะเพราะตอนที่บอกเราร้องไห้ด้วย5555
ทำงานไม่ตรงสายที่เรียน??
1.มีโอกาสได้ทำงานนั้นได้ยังไง
2.ประสบการณ์สำคัญแค่ไหน
3.คอนเนคชั่นกับประสบการณ์อะไรสำคัญกว่ากัน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้