คือเราร้องไห้กับคำว่าเพื่อนมามากมายเลยค่ะ แต่ครั้งนี้สำหรับเรามันดูว่ามันไม่โอเคสำหรับเรามากๆเลยค่ะ คือทุกคนรู้จตุรมิตรมั้ยคะ ถ้าไม่รู้จักนะ คือการแข่งขันฟุตบอลของ4ร.ร ทั้ง4 ร.รจะมีกรุงเทพคริสเตียน(ก.ท) อัสสัมชัญ(อ.ส) เทพศิรินทร์(ท.ศ)และสวนกุหลาบ (ส.ก)ซึ่งเราเชียร์ก.ทแต่เพื่อนเราเชียร์ส.กหมดเลยยกเว้นเราคนเดียวตอนแข่งเป็นตอน16:00วันที่18/11/66 ตอนเราดูเราก็โทรคุยกัยเพื่อนๆตอนแรกก็ดีๆค่ะไม่ค่อยมีบูลลี่เพราะตอนนั้นคุยกัน3คนผ่านไปสักพักเราเสนอว่าย้ายกลุ่มโทรดีมั้ยเพราะตอนแรกเราคุยกันในกลุ่มแยกเราเลยย้ายไปโทรคุยกันในกลุ่มใหญ่ตอนแรกก็ปกติดีแต่พอคนเข้าโทรมาเยอะๆแล้วคนมันก็เชียร์ส.กเยอะๆส่วนตัวเราก็ไม่ได้เอะใจอะไรหรอกแต่มันจะมีกะเทยตัวนึงที่นางด่าแรงมากแต่เวลาร้องให้นางจะคนละคนเลย นางเข้าโทรมาสักพักนางเริ่มบูลลี่เริ่มด่าเราละแต่เราตอนนั้นเราก็ทนได้เพราะเรากัยนางก็ด่ากันปกติกันอยู่แล้วสักพักนางก็เริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆๆ ประมาณแบบ เนี้ยก.ทล้ม ก.ทกาก พอเราสวนนางไปนางก็มีพวกนางก็บิ้วกันไปกันมาจนแบบเราทนไม่ได้อะ เราต้องแบบสวนไปแบบแรงมากๆนางก็สวนมาจนเราต้องออกโทรมาเพื่อร้องไห้เพื่อไม่ให้พวกนางรู้อต่ก็มีเพื่อนที่ดีกับเราแต่นางก็บูลลี่เรามาง้อแต่พวกนางบอกไม่ต้องง้อซึ่งคำว่า ไม่ต้องง้อ มันแบบเจ็บปวดสำหรับเรามากจริงจนเราต้องออกมาร้องไห้แบบหนักกว่าปกติเลย ถึงแม้คุณคิดว่าอาจจะเป็นเรื่องเล็กๆแต่สำหรับเรามองว่ามันไม่ใช้เรื่องเล็กๆเลย คุณเคยร้องให้กับคำว่าเพื่อนมั้ยคะ??
เคยร้องไห้กับคำว่า เพื่อน มั้ยคะ?