ต้องบอกก่อนว่าเราพักกับแฟนค่ะ มันเริ่มจากการอยากลดค่าใช้จ่ายในการจ่ายค่าหอของเพื่อนแฟน และตรงนี้เราก็เห็นด้วย เพื่อนของแฟนก็หาบ้านพักได้1หลัง มี3ห้องนอน 1ห้องน้ำ 1ห้องครัว 1ห้องไว้เก็บของ เราไปดูบ้านก็ถือว่าโอเคเลย ค่าเช่าก็โอเค (เราไม่ขอระบุนะ) ไม่รวมค่าน้ำไฟนะ

     อีกอย่างคือเราไม่มีรถมอเตอร์ไซใช้หรือรถส่วนตัว ตัวเอง ด้วยความที่บ้านอยู่ไกลเลยไม่ได้เอารถมาด้วย แฟนก็จะยืมรถเพื่อนในการไปรับไปส่งเวลาไปทำงานซึ่งไม่ได้ไกลมาก และยืมเวลาไปซื้อข้าวกิน  เราเติมน้ำมันรถให้ตลอดเลยนะ ช่วยค่าน้ำมันตลอดเติมให้ตลอด ด้วยความที่เราใช้รถคนอื่น 
ก่อนที่จะย้ายเข้า ที่เขามาชวน เขาก็คุยว่ารถยืมได้นะไปรับไปส่งได้เลย หรือถ้าแฟนไม่ว่าไปรับไปส่งเขาสามารถไปแทนได้

เรื่องมันเริ่มจากการที่ เพื่อนๆกลุ่มอื่นที่ไม่ได้พักด้วยกันมานั่งเล่นกันที่บ้านเราประจำ เราเข้าใจนะว่าวัยรุ่นการใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อนมันก็คือปกติ แต่มันเสียงดัง ทั้งผู้หญิงผู้ชาย แฟนเราเองก็เสียงดังเราเตือนไปหลายครั้งเพราะนอนไม่หลับ สะดุ้งตื่นทุกวัน เหนื่อยจากการทำงานกลับมาก็ต้องอยากพักบ้างแต่ต้องมาตื่นช่วงตี2-3ทุกวัน ช่วง1เดือนแรกคือเราป่วยทั้งกายทั้งใจ เราเคลียร์กับแฟนว่าให้ไปเตือนเพื่อนบ้าง และเหมือนทุกคนจะดีขึ้นแต่แค่วันเดียว หรือวันไหนที่เราเดินออกมาบอกว่าเสียงดังไปนะ ก็จะโอเคเเค่วันนั้น (เราสะดุ้งตื่นนะถึงจะออกมาบอก) เราที่ยืมรถคนอื่นเลยไม่อยากไปเรื่องมากกับเขา ก็เลยพยามปรับที่ตัวเราเอง แต่เราก็ไม่อยากที่จะมาสะดุ้งตื่นกลางดึก หลังๆมาเริ่มมีปัญหาอื่นตามมาเช่น ของใช้ เราซื้อมา แต่ทุกคนบอกว่าจะไม่หาร แต่ที่ทุกคนใช้ก็คือที่เราซื้อมา เราก็โอเค พอซื้อมาใช้แค่ตัวเราเอง ถึงเวลาที่คนอื่นเดินผ่านเราจะได้กลิ่นครีมอาบน้ำตัวเองก็ตาม  เรื่องการออกตัง หลายๆอย่าง อินเตอร์เน็ตหารแค่คนในบ้านแต่ว่าที่ใช้คือคนที่มานั่งด้วยกันทั้งหมด ค่าน้ำค่าไฟ  เราก็ไม่ได้อยู่ตอนกลางวันกลางคืนเราก็นอน เพื่อนแฟนก็นั่งกันยันเช้า (เราก็ไม่เคยทักท้วง เพราะด้วยคำที่ว่าเรายืมรถคนอื่นใช้ไม่อยากไปเรื่องมาก) เวลาที่คนอื่นในบ้านทำตัวไม่ดีใส่เราก็มองข้ามไป หลังๆมาเเฟนเริ่มโดนเพื่อนทำนิสัยเเย่ๆใส่ เอาเปรียบ โดนมองข้าม ทำตัวแย่ๆใส่แฟนเราหลายๆอย่าง

เราก็อดทนไม่ไหวเราเอารถมาใช้เอง ตอนนี้ผ่านไปกลับรู้สึกว่าถึงมีรถ เราไม่ได้ยืมรถคนอื่น ถึงเราไม่จำเป็นต้องพยายามเข้าใจคนอื่นหรือมองข้ามเวลาโดนทำแย่ๆใส่ แต่เราก็พยามเข้าใจเขาอยู่ดีนะ เรามองข้ามบ่อยจนเราชิน แต่เราแค่อยากรู้ว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงไม่เคยละอายใจตัวเองเลย  เวลาคนเหล่านี้มีเรื่องกลับเป็นแฟนเราที่ไปช่วยเหลือคนแรก ไม่ได้นอนไม่ได้พักก็ไป แต่คนพวกนี้ก็ยังเอาเปรียบแฟนเราและเราเรื่อยๆ และยังทำตัวแย่ๆ เมินความรู้สึกแฟนเรา ทั้งที่สนิทกันมาก่อน

ปล.ที่เราไม่ได้ย้ายออกเพราะ1คือเรื่องเงินด้วย ด้วยความที่พึ่งเข้าพักได้3-5เดือน  และ คิดว่าอีกไม่กี่เดือนเราก็ย้านออก เราเลยไม่อยากไปทำสัญญาเช่าหอใหม่ เพราะมันอาจจะต้องใช้เงินเยอะหน่อยเพราะแถวที่เราอยู่ราคาหอและราคาประกันหอมันสูง

เราอยากให้เขารู้มากเลยว่าตัวเองทำแย่ๆ  อยากให้คนแบบนี้ได้รับบทเรียนสักครั้งบ้าง

เราจะใช้ชีวิตกับคนแบบนี้ได้ยังไง